6 Yaş…

69-72 AYİlk hatıram kaç yaşında acaba? Kuzenlerimin doğumlarına ilişkin belli belirsiz görüntüler var hafızamda. Ama anlamlı olarak okul öncesine dair hatırladığım pek bir olay yok açıkçası. Yağız’da, bizim için çok anlamlı olan bebeklik-erken çocukluk dönemine dair hiçbir şey hatırlamayacak muhtemelen. Belki yazdıklarımla onun hafızasına yardımcı olabilirim bir nebze.

Bugün altı yıl oldu oğlumu kollarıma alalı. Onun hatırlamayacağı, ancak tüm kişiliğinin oluştuğu altı güzel yılı geride bıraktık. Onu büyütürken biz de büyüdük. Başka bir yüzümüzle tanıştık. İyi mi olduk kötü mü bilemem ama değiştiğimiz kesin bilgi. Şimdi geriye baktığımda, ömrüm anne olarak geçmiş gibi geliyor bana. Önceden nasıl bir hayatım vardı hatırlasam da, sanki o eski beni bir yabancının gözlerinden izliyormuş gibiyim. O anlamda bugün benim de anneliğe doğduğum gün aslında…

69-72 AY1

Gelelim oğlumun son üç ayında neler yaptığına. Aslında çeşitli vesilelerle yazıyorum olanları. Bakalım geriye birşey kalmış mı?

Üç ay önce oğlum hala anasınıfındaydı. Bu sürede yılsonu gösterisi oldu, karnesini aldı, arkadaşlarıyla vedalaştı. Ardından sık sık rüyasında gördü onları. Bir daha arkadaşlarını görüp göremeyeceğini merak ediyor, evlerini bildiklerimiz için seviniyor 🙂 Birkaç küçük buluşması oldu arkadaşlarıyla ve çok mutlu oldu o anlarda 🙂 Son haftalarda okula gelmeyen ve bu nedenle vedalaşamadığı Yağmur için üzülüyor. Hissettiklerini tarif etmeye çalışıyor. Onları hep aklında tutacağını, hatırlayacağını söylüyor. Dilerim yolları gene kesişir bir yerlerde.

69-72 AY4

Tatilini anneannede geçiriyor Yağız oğlan. Orada Kıvanç’la oynayabildiği için çok mutlu. Kıvanç olmadığı günlerde ise bir dargın bir barışık Çağıl’la idare ediyor 🙂 Eve geldiğinde ise bazen parkta oynuyor. Artık kaydıraktan ters çıkabiliyor olmanın gururunu yaşıyor 🙂 Eğer parkta arkadaş bulabildiği bir günse çok mutlu oluyor. Bazende parkta o oynarken yanıma aldığım kitabımı ona da okumamı istiyor. Parkta tüm çocuklar bisiklete bindiğinden, genelde yalnız kalıyor. Ona da kırmızı bir bisiklet aldık aslında. Ama kaskla binmesini istediğimden, denemeyi bile reddediyor. Kimse kask takmadığından onunla alay edeceklerini düşünüyor ki muhtemelen de öyle olacak. Ama ben bununla baş edebilmesini istiyorum. Fazla şey mi bekliyorum?

69-72 AY2Son zamanlarda en sevdiği yiyecek dondurma. Sürekli buzluktaki dondurmadan biraz daha yiyebilmenin planlarını yapıyor. Ama yemeklerle sorunumuz var son dönemde. Bir türlü bizimle aynı anda yemeğine başlamıyor. Konuşuyor, oyalanıyor ve bizim yemeğimiz bittiğinde, hala başlamamış oluyor. Hadi demek artık bunaltıyor bizi 😦 Arada gerildiğimiz doğrudur bu konuda 😦

Büyüdükçe kılık kıyafetine, vücut şekline dikkat eder oldu iyice. Örneğin göbekli olmak istemiyormuş. İçine çekiyor karnını ve böyle olmasını istiyorum diyor. Kumaş pantolon giymek istiyor sürekli. Üzerine de genelde gömlek, bazen de yelek.   Bir de saçlarını yapmadan çıkmıyor dışarıya. Bu bazen sıkıntı oluyor çünkü bir türlü beğenmiyor ve tekrar tekrar düzeltmemizi istiyor. Bugün itibariyle 24 kg ve 124,5 cm oldu. Artık kucağıma sığmıyor 🙂

69-72 AY3Oğlumla eskisi gibi vakit geçiremiyorum artık. Ya yetiştirmem gereken işler oluyor ya da onun oyun tercihleri beni bunaltıyor. Sürekli süper kahramanlar ya da savaşlı oyunlar istiyor. Ve yenilgiye tahammülü olmadığından, sonu ağlayarak bitebiliyor. Zaten çok ağlıyor son zamanlarda. Bazen vicdan yapsam da, aslında sınırlarımızı denediğini de düşünüyorum. Her ne kadar öyle olsa da, birlikte vakit geçirmeye ihtiyacımız olduğu da bir gerçek. Neyse ki izne ayrıldım. Bakalım bir ay boyunca Yağız’la nasıl vakit geçireceğiz?

Görüldüğü gibi yazacak pek bir şey kalmamış geriye. Bugün, tüm gün ben doğumgünü çocuğuyum deyip durdu. Onun her istediği olmalıymış bugün, onun günüymüş 🙂 Biz de küçük bir kutlama yaptık aramızda. Doğumgününü daha sonra kutlayacağız.

Desktop

Biz bir hayal kurduk. Çocuğumuz olacağını, onu çok seveceğimizi düşledik. Ve şimdi hayalimiz 6 yaşında. İyi ki var, iyi ki gelmiş, iyi ki vazgeçmemişiz.

Nice mutlu huzurlu yılları olsun oğlumun. O büyürken, her ihtiyacı olduğunda yanı başında olabilmeyi ve onu iyi bir insan olarak yetiştirmeyi başarabiliriz umarım…

İlgili Yazılar :

Reklamlar

About yagizlahayat

4 Ağustos 2009 dan beri hayatımın yeni bir amacı var. Bu blog afacan oğlum Yağız'a ilk doğumgünü hediyesidir.
Bu yazı Ay Ay Gelişim, Uncategorized içinde yayınlandı ve , , olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

7 Responses to 6 Yaş…

  1. Rafiye dedi ki:

    Çok güzel bir yazı olmuş canım ellerine sağlık Fatoşcuğum yağızımada nice mutlu ve sağlıklı yaşları olsun diyorum

  2. şenayc dedi ki:

    Çok güzel yazmışsın Fatoş,duygulandım okurken.
    Yağız çok şanslı senin gibi bir annesi olduğu için
    Doğum günü kutlu mutlu olsun

  3. Geri bildirim: Yağız’ın 6. Doğum Günü… | Oğlumu Büyütürken

  4. Geri bildirim: 6,5 Yaş… | Oğlumu Büyütürken

  5. Geri bildirim: 7,5 Yaş… | Oğlumu Büyütürken

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s