5 Yaş 3 Ay…

60-63 AY2Yağız hakkında üç ayda bir yazmaya başladığımdan beri farkettim ki, üç ay oldukça uzun bir süreymiş. Geriye dönüp hatırlamaya çalıştığımda ne çok şey yaşamış olduğumuzu görüyorum.

Mevsim değişmiş en başta. Baksanıza havuzdaymış üç ay önce Yağız Oğlan. Gülerek poz verdiğine aldanmayın. Devamı çok da iyi gelmedi, havuzu da sevmedi ne yazık ki 😦 Aslında bunda bizimde payımız olduğunu söyleyebiliriz. Fırtanalı bir günün ardından gittik ve su oldukça soğuktu. İtiraz etmeden girdi önce ama soğuğu farkedince bir daha girmek istemedi. Şezlong üzerinden çocukları seyrederek tamamladı günü. Bir de parkında oynamayı sevdi havuzun.

60-63 AY3

Yazı anneannede geçiren Yağız, Kıvanç’la bol bol oynadı. Fotoğraf çekmek istediğimde kaçacak yer arayan oğlum, sadece Kıvanç’la olunca poz veriyor. Bende fırsatı kaçırmıyorum 🙂

60-63 AY

Yağız’ın doğumgününden sonra, biraz iznimiz vardı ve Yağız’la uzun zamandır kalmadığımız kadar evde kaldık. Kayda değer birşey yapamasak da, evde bol bol oynadık. Yağız’da zaten evden çıkmak istemedi pek. Sadece pikniğe gittik bir kaç sefer.

60-63 AY1Hatta bir haftada babasıyla başbaşa kaldı ki Yağız Oğlan, bu da onlar için bir ilkti 🙂

Bu sene de geçen seneki gibi tüm gün anaokuluna gideceğini düşünüyorduk Yağız’ın. Ancak son anda, devlet okullarının tüm gün sınıfları kapatıldı 😦 Bir süre ne yapacağımız konusunda kararsız kalmış olsak da, neyse ki annem yetişti gene. Sabahtan anneanneye gidiyor Yağız, öğlen oradan servise biniyor. Bazen olumsuz olayların olumlu sonuçları da olabiliyor. Yarım gün sınıfına yazılınca, Rabia Öğretmen’le devam etme şansını bulmuş olduk bizde 🙂 Oğlum bu sene daha çok severek gidiyor okula ve neden tüm gün gitmediğini sorguluyor. Arkadaşlarından daha çok bahsediyor. Hatta hayali olarak onların bize geldiğini canlandırıyoruz 🙂 Ben sırayla tüm arkadaşlarının yerine geçiyorum 🙂

60-63 AY4

Yağız bu günlerde hayallerde yaşıyor zaten. Kendi kafasından geçen ya da olmasını istediği olayları, olmuş gibi anlatıyor bize. Hatta bunu günlerce devam ettirebiliyor. Örneğin üst üste birkaç gün sınıf başkanı olduğunu ve öğretmeniyle faaliyetler hazırladığını söylüyor. Duvarlara resimler yaptıklarını, çok eğlendiklerini anlatıyor. Görmek istediğimi söylediğimde ise, öğretmeninin erkenden sileceğini, o yüzden görmemin mümkün olmadığını dile getiriyor. O arada da okula gidip bakmamı engelleyecek şeyler söylüyor. Ve ertesi gün sevinçle bildiriyor:

“Üzgünüm anne, silinmiş :-)”

Ya da bize gelmesini çok istediği kişileri gelmiş gibi anlatıyor. Bu durum başta beni endişelendirmiş olsa da, yaşının gereği böyle şeyler olabileceğine kanaat getirdim sonrasında. Bunda çeşitli okumalarım ve Nurturia’dan bir arkadaşımın paylaştığı bir kitaptan pasaj etkili oldu. Kitabın adı “Denemediğim Yol Kalmadı”. Alıp okumalı bu kitabı da, ama önce elimdekileri bitirmeli :

“Üç buçuk yaşından itibaren çocukların büyük çoğunluğu yalan söyler. Peki bu gerçekten yalan söylemek midir?

Henüz biz yetişkinlerin anladığı anlamda değil. Çocuklar, dili gerçek olmayan bir şeyi söylemek için kullanabileceklerini keşfetmekten mest olur.Bu zihin gelişimi açısından yararlı bir geçiş sürecidir; kafasından geçen imgelerle oynamak için bu yeteneğine başvurur. Evet bir şeyleri sınar ama bu sizin otoriteniz değildir; sözcüklerin neler yapabildiğini ve sahip olduğumuz bu inanılmaz beceriyi yani sözcüklerle gerçeklik kurabilmeyi sınar. Bu yaşta tedirgin olduğu veya onu yargılamanızdan korktuğu için de yalan söyleyebilir. “

60-63 AY5

 Bazen Yağız’a fazla yüklendiğimizi düşündüğüm anlar oluyor. Sebepsiz ağlıyor, vuruyor. Aslında illa ki sebebi vardır ama biz anlayamıyoruz ve bazen gereken sabrı gösteremeyebiliyoruz. O zaman sesimiz yükseldiğinde kulaklarını kapatıyor ya da gelip hemen sarılıyor. Eğer o gün hiç tartışmadısak, yatmadan önce “Bugün hiç kavga etmedik anne, di mi” diyor, “çok güzel bir gündü” Öyle olunca acayip bir suçluluk duygusuna kapılıyorum. Keşke daha sabırlı olmayı başarabilsem 😦

60-63 AY6

Son dönem diyaloglarından da birkaç örnek vereyim :

♥ Yağız babasıyla sohbet eder :

  • Yağız : Baba annem ne güzel pasta yapıyo di mi?
  • Baba : Evet oğlum
  • Yağız : Biz neden yapamıyoruz 🙂 

♥İşe gitmesi gerektiğini söyleyen annesine :

  • Yağız : Keşke Allah hiç işi yaratmasaydı 😦

♥ Yağız küçük bir oyuncak tavşanla gelir ve onu konuşturur. Biraz huysuz bir tavşandır. Anne kızar.

  • Yağız : Anne kızma mutsuz oluyo, o zamanda huzursuz oluyo.
  • Anne : Ama her istediğini yapacak mıyız? Şeker istediğinde verecek miyiz? Bizimle kalacaksa kurallara uyması gerekir.
  • Yağız : Anne sen kızma ben onu sustururum.
  • Anne : Sen nasıl susturacaksın?
  • Yağız : Severek
  • Anne : Nasıl yani?
  • Yağız : Şöyle yanaklarını okşarım.

Ben ağlasam diyorum 😦

♥ Bayram sabahı :

  • Yağız : Anne gömlek giyebilir miyim, çok şık olmak istiyorum 🙂

(İlk defa şık olmak istedi :-))

♥ Yağız babasına çok güler :

  • Yağız : Ailenin en komik parçası sensin bence 🙂

(Bu arada bende en kızgın parçasıymışım 😛 )

♥ Yağız anneyle sohbet eder :

  • Yağız : Üstü açık araba alalım
  • Anne : Onu sen büyüyünce alırız, bende yanına binerim gezeriz
  • Yağız : Sen ortada otursan?
  • Anne : Hangi ortada
  • Yağız : Arkada çocukların koltuğu olacakya 2 tane, onların ortasında
  • Anne : Kimin çocukları
  • Yağız : Beniiim
  • Anne : Ben niye oturuyorum anneleri otursun
  • Yağız : Ama 2 taneye nasıl baksın?

Şimdiden harcadı beni oğlum 🙂

♥ Yağız arkadaşı Y. ile küser. Ertesi gün

  • Anne : Y. ile barıştınız mı?
  • Yağız :Evet
  • Anne : Nasıl barıştınız?
  • Yağız : Y. E.’ye dedim ki, Y.’nin en sevdiği oyunu oynayalım. O da uzaktan bakıyodu gerçekten oynayacak mıyız diye. Sonra biz oyuna başlayınca dayanamadı, geldi. Yeniden arkadaş olduk 🙂

(Komplo kurmuş resmen :-))

60-63 AY7

Yağız’la kaliteli zaman geçiremiyor olmanın suçluluğuyla, sürekli bir arayış içerisindeyim. Aksiyon oyunları -asker, savaş, poliscilik gibi- benim ilgimi çekmiyor. Bir de olumlamış olurum kaygısıyla oynamayı reddediyorum. Oysa onun kafasında sürekli saldırı planları var 🙂 Hem bu nedenle, hem de gelecek yıla okula başlamaya hazırlık olsun diye eğlenceli bir set aramaktayım. Yağız’da çok hevesli görünüyor. Aklımda birkaç set var, bakalım. Her ne kadar inanamasam da oğlum seneye ilkokula başlayacak.

60-63 AY8

Zaman, ne kadar hızla geçiyorsun…

İlgili Yazılar :

Reklamlar

About yagizlahayat

4 Ağustos 2009 dan beri hayatımın yeni bir amacı var. Bu blog afacan oğlum Yağız'a ilk doğumgünü hediyesidir.
Bu yazı Ay Ay Gelişim, Uncategorized içinde yayınlandı ve , olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

5 Responses to 5 Yaş 3 Ay…

  1. Ayça dedi ki:

    Diyaloglar çok eğlenceli ya. Rüzgar henüz yalancıklara başlamadı. Öğrendiğim iyi oldu ama demek ki olabiliyormuş.

    Seneye ilkokula başlayacaklar sahiden. Biri şaka olduğunu söylesin. Daha dün gibi değil mi doğdukları gün. Yaşlanıyoruuuuuz.
    Öpüyorum…

  2. Geri bildirim: 5,5 Yaş… | Oğlumu Büyütürken

  3. Geri bildirim: 5 Yaş 9 Ay… | Oğlumu Büyütürken

  4. Geri bildirim: 6,5 Yaş… | Oğlumu Büyütürken

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s