5 Yaş…

57-60 AYBugün günlerden Yağız!

Beş yıl önce bugün benim bir oğlum oldu. O gün onunla birlikte bende yeniden, bu sefer anneliğe doğdum. Yaşamak için bana ihtiyacı olan bir bebek tutuyordum kollarımda ama ne onun hakkında, ne de annelik hakkında bildiğim bir şey vardı. Onunla, düşe kalka büyüdük birlikte. Şimdi o günler çok uzakta kaldılar. Artık karşımda bir birey olarak duruyor oğlum. Ona her baktığımda iyi ki diyorum, iyi ki gelmişsin bize. Çok bekledik ama her acısına, her hüznüne değdi gelişin.

57-60 AY1

Gelelim son üç ayda oğlumun neler yaptığına. Gerçi çoğunu anlattım zaman zaman. Ama gene de serde yazmaya tutku var ya, bir kere daha anlatayım 🙂

Üç aydır artık kendi yatağında uyuyor oğlum. Daha önce bahsettiğim uyku tablosu sayesinde odasında yatmaya başlayan oğlumdan, böylesi bir performans beklemiyorduk açıkçası. Bizi çok şaşırttığı gibi, yıllar sonra deliksiz uykunun ne demek olduğunu yeniden hatırladığımızdan pek bir mutlu etti 🙂 Hele sabahları keyifle “günaydın” diyerek gelip yanımıza sokulması, ikimize birden sarılmaya çalışırken şekilden şekle girmesi yok mu, tam yemelik 🙂

Yılsonu gösterisinden bahsetmiştim Yağız’ın. Bir yılı geride bırakırken, yaz tatiline anneanne kreşinde devam ediyor Yağız oğlan 🙂 Her sabah oğlumu anneme emanet ederken, ne kadar şanslı olduğumu düşünüyorum. Gözüm arkada kalmadan, oğluma benden daha iyi bakacağına emin olduğum anneme teslim edip, huzurla gidiyorum işe. Sadece bakılması da değil beni mutlu eden. Oğlumun annemle hatıralar biriktirmesini istiyorum. Çocukluğumu düşündüğümde içimi ısıtan, nasıl bu kadar iyi insan olunabildiğini anlayamadığım annemin sevgisinden olabildiğine nasiplensin istiyorum oğlum da. Bilgeliğin okumakla ilgisi olmadığını bana gösteren, asla onun kadar yüce gönüllü olamayacağımı bildiğim annemin sevgisi sarsın sarmalasın istiyorum oğlumu.

Servisten indiğinde doğruca parka koşan Yağız, uzun zamandır hiç oynamak istemiyor. Belki annemlerde oyuna doyduğundandır bu durum ama birazda kendini yalnız hissetmesinden sanırım. Parktaki çocukların hepsinin bisikleti var ve pek Yağız’a yüz vermiyorlar 😦 O da hemen kabuğuna çekiliveriyor. Neyse ki bu sıralar bisiklet fikrine ısınıyor gibi 🙂 Hafta sonları ise evden çıkmak bile istemiyor. Evde olmayı çok seven Yağız “evimizle gurur duyuyormuş”. Ne demekse o 🙂

57-60 AY4Oyun, Yağız’ın hayatında hala en önemli şey. Her an hayaller kuruyor, masallarda yaşıyor. Son zamanlardaki kahramanları ninjalar. Onun oyun isteklerine en iyi karşılık veren kişi babası. Eğer isterse ona harika oyunlar kuruyor. Birlikte çok iyi vakit geçiriyorlar. Tabi ki Koray hataya düşüp kazanan taraf olmadığı sürece 🙂 Çok gülüyor babasına Yağız. Bir yandan onunla yarışıyor bir yandan ise ona benzemek istiyor. Biran önce büyüyüp baba olma hayalleri kuruyor. Bir kızı ve bir oğlu olacak, onlarla oyunlar oynayacak benim oğlum. Büyüdüğünde bizim hala onun anne babası olacağımıza sevinirken, öyle ayrıntılı gelecek planlıyor ki şaşırıyoruz. Büyüme be oğlum diyoruz. Daha yaşanacak çok güzel günler var.

57-60 AY2Yağız’ın son zamanlardaki en sevdiği yiyecek dondurma. Evde yaptığım dondurmadan yiyebilmek için sabırsızlıkla bekliyor yemeğin bitmesini. Bu aralar birden büyüdü sanki. Yüz hatları farklılaştı. Boyu 117 cm, kilosu 20 kg. Bir de kendi isteğiyle diş fırçalamaya başladı. Çok düzenli olmasa da, seviniyoruz genede.

Gelelim bu aydan birkaç diyaloğa :

♥ Yağız sevgi günündedir 🙂

  • Yağız : Anne seni çok seviyorum. Babamı da. Ben tüm ailemi çok seviyorum.
  • Anne: Tüm ailen kim?
  • Yağız : Büyükbabam, anneannem, dedem, babaannem …

♥ Kulede savaş oyunu oynayan Yağız annesinin kralını alır büyük diye. Ama kendi büyük şövalyesi hala oyundadır.

  • Anne : Senin şövalyen de büyük, o neden oyunda.
  • Yağız : Çünkü kuralları ben yapıyoğum 🙂

♥ Anne ve babasına : Ben sizle olmaktan çok memnun duyuyorum 🙂

♥ Gösteri sırasında sürekli el sallayan babasına sahneden seslenir :

  • Yağız : Baba, el sallamak yok 🙂

♥ Kurallara isyan etme günündedir :

  • Anne bu evin kralı sen misin?

♥ Baba oğul balkonda otururken annede çıkar yanlarına :

  • Yağız hemen koltuğa yerleşti : Oh aile keyfi yapalım 🙂

♥ Gelecek planları yapar sürekli :

  • Yağız : Benim büyüdüğümde bir yazlığım olacak. Üç katlı. Annem ve babamda gelecek. Karım, bir oğlum bir de kızım olacak. Onların da odaları olacak. Kutularda da oyuncaklar olacak. Bir kutu kızlar için, bir kutu erkekler için. Bende havacı olacağım. Pilot yani. Bir de Ankara’da olacak evim. Balkonda da koltuklar olacak. Bir annem, bir babam, bir karım, bir de benim için. 🙂

57-60 AY3Uykusuz geçen bir ramazanı daha geride bıraktık bu sürede. Artık çocuklar, bizim çocukken beklediğimiz gibi beklemiyorlar bayramı. Ne günlerce giymeyi beklediğimiz yeni kıyafetleri başucumuza koyduğumuzdaki heyecan var, ne de kahvaltı sofralarının hengamesi. Gene de bayram hatırası fotoğraflarımızı çekindik ve ziyaretlerimizi yaptık. Bu sene daha istekliydi Yağız oğlan da bayramlaşma konusunda. Belki de eski bayramlar diye özleyip durduğumuz şey aslında çocukluğumuzdur, kim bilir. Yağız için de anlamlıdır ve de hatırlayacaktır ileride belki.

57-60 AY5

57-60 AY6Oğlumun doğum gününü daha sonra yapacak olsak da bugünü boş geçemedik. Küçük bir pastayla kutladık. Yağız’ın “siz kesin hediye almışsınızdır, kesin” laflarıyla da hediyelerimizi verdik 🙂 Aslında şaşırtmak için bir şey almamak lazımdı sanırım 😛

Biliyorum ki çocuk yetiştirme konusunda sonsuz seçenek olduğu gibi, sonsuz da doğru vardır. Benim seçtiğim doğruların, Yağız’ın yetişmesinde, ileride onun doğrularıyla ne kadar örtüşeceğini bilmem mümkün değil. Tek bildiğim, yüreğimin doğru kabul ettiğini yapmaya çalışırken, bazen onu üzüyor olmanın sorumluluğunu taşımanın çok zor olduğu ama bunlardan vazgeçmemin de imkansızlığı. O benim gülümseyen yüzüm, yürek sızım, kalp çarpıntım, o benim çocukluğum, kendimi tanıyışım, imtihanım; o benim içimdeki eksik kalan yanım…Canım…

İlgili Yazılar :

 

Reklamlar

About yagizlahayat

4 Ağustos 2009 dan beri hayatımın yeni bir amacı var. Bu blog afacan oğlum Yağız'a ilk doğumgünü hediyesidir.
Bu yazı Ay Ay Gelişim, Uncategorized içinde yayınlandı ve , , olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

12 Responses to 5 Yaş…

  1. Ayça dedi ki:

    Daha nice mutlu seneleriniz olsun hep birlikte. Büyüdüler ya! Şaka gibi…
    Öpüyorum kocaman Yağız oğlanı…

  2. İçim sızladı okurken bir fena oldum. Nice yaşlara girin birlikte sağlıkla, huzurla! Büyümesin ya hemen, büyümesinler… Her dönemleri çok keyifli ama bu masumlukları yok mu, herşeyden güzel 🙂

  3. Geri bildirim: Yağız’ın 5. Doğum Günü… | Oğlumu Büyütürken

  4. Geri bildirim: 5 Yaş 3 Ay… | Oğlumu Büyütürken

  5. Geri bildirim: 5,5 Yaş… | Oğlumu Büyütürken

  6. Geri bildirim: 5 Yaş 9 Ay… | Oğlumu Büyütürken

  7. Geri bildirim: 6 Yaş… | Oğlumu Büyütürken

  8. Geri bildirim: 6,5 Yaş… | Oğlumu Büyütürken

  9. Geri bildirim: 7 Yaş… | Oğlumu Büyütürken

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s