3 Yaş…

Oğlum 3 yaşını doldurdu bugün. Her zaman beni şaşkına çeviren ve de pek sevmediğim zaman ilerliyor büyük bir hızla.

3 yaş benim her bakımdan önüme koyduğum bir sınır çizgisi gibiydi. 3 yaşına kadar çalıştırılmayan beyin hücrelerinin öldüğünü duyduğumdan beri, onları hayatta tutabilmek adına her alanda çarpıştım 🙂 Ama işe başladıktan sonra oğlumun gelişimi adına çok da birşey yapamadım. Umarım yapabildiklerim yeterli gelir oğlum için.

Ayın ilk iki haftasını birlikte geçirdik oğlumla. Her sabah “bugünde işe gitmicek misin anne” diye gözleri parladı. Geçen ay ki huysuzlukları da azaldı. Oğlumun benimle olmaya ihtiyacı varmış demek ki 🙂 Ama sayılı gün çabuk geçti. Neyse ki tatil sonunda korktuğum başıma gelmedi ve sorunsuz biçimde anneanneye gitmeyi kabul etti.

Bu ay kendine ait bir dil oluşturdu Yağız oğlan. Mesela birşeye cevap vermek istemiyor mu “Donk” ya da “cicidonk” diyor hemen. Bir durum hoşuna gitti ve şımarmak istiyorsa “kafam yandı” geliyor ardından gülerek. Daha, ne anlamını ne de nerede kullandığını anlamadığımız bir sürü kelime 🙂

Bu ay küçük arabalar tavan yaptı evimizde. Nereye dönsek onlardan görmek mümkün. Her dışarı çıktığımızda elinde birkaç tanesiyle döndü. Buna bir son vermek lazım ama Yağız böyle keyifle onlarla oynadıkça babasını durdurmak pek mümkün görünmüyor 🙂

En sevdiği oyun “doğru mu, yalnış mı?” oldu bu ay oğlumun. Her boşlukta “doğru mu yalnış mı söyle” diye sıkıştırdı bizi. Örneğin “Çam ağaçları kışın yapraklarını döker, aslanlar kutuplarda yaşar, gemiyi pilot kullanır, doğru mu yalnış mı?” gibi. Bazen de konu seçimi yapıyor.” Hayvanlı doğru mu yalnış mı söyle, arabalı söyle” gibi.

Kurallara çok uyar benim oğlum. Gerçi bu durumuın onu arkadaşsız bırakma riski de olduğu aşikar :

♥ Yanımızdan bir motosiklet geçer:

  • Yağız: Kask takmış bak, aferin ona 🙂

♥ Sabah hızlı giden bir aracı görünce:

  • Yağız: Anne bak tankere şimdi polis ceza yazıcak.

♥ Kaydırağın kayar bölümünden çıkmaya çalışan çocuğa:

  • Yağız: Abi ne yapıyosun? Hiç ayakla çıkılır mı, kaydırağı kirletiyosun 🙂

O an herşeye yok diyen Yağız’a:

  • Baba : Sana davul alayım mı?
  • Yağız : Yok, güyültü oluy 🙂 (Halbuki anneannede bir tane var ve orada gürültü olacağına pek de aldırmıyor)

Arkadaş edinmek konusunda sıkıntıları var Yağız’ın. Kalabalık gruplara giremiyor. Eh bu genetik olsa gerek. Yalnız çocukların yanına gidip konuşmayı deniyor ama o da çoğu zaman fiyaskoyla sonuçlanıyor. Annemlerde arkadaşları olsa da, evimizin önündeki parkda çocuklar ya ondan küçük olduklarından yalnız oynamayı tercih ediyorlar ya da büyük olduklarından onu oynamak için küçük buluyorlar. İşte oğlumun arkadaş edinme çabaları:

♥ Bir gün önce parkta oynadığı 5 yaşındaki kızı görünce balkondan bağırır:

  • Yağız: Ablaaaa napıyosun. Biz seninle kumda oynamıştık. (Kendini hatırlatıyor garibim)

♥ Parkta birkaç çocukla konuşmaya çalışır, cevap alamayınca:

  • Yağız: Off, off, off, anne neden kimse benimle konuşmuyoo 😦

Bir de koşuşturan çocukların arkasına takılıp, sanki onlarla oynuyormuş gibi coşup, kendince onlarla konuşması, ama onların hiç umursamadan oradan uzaklaşması yok mu, tam güler misin, ağlar mısın durumu. Ortada kalakalınca resmen içim acıyor 😦

Yağız’ın isteklerini başkalarının ağzından söyletmek gibi bir de huyu var:

♥ Anneannesi kendini bahçeye indirsin diye farklı bir yol dener:

  • Yağız : Şimdi büyükbabam gelince neden bahçeye inmediniz der 🙂

Her ne kadar Yağız’ın doğumgününü erken kutlamış olsak da, bugünü de boş geçirmek istemedik ve aramızda küçük bir kutlama daha yaptık. Gerçi Yağız ben büyük kutlama istiyorum dediyse de bununla da mutlu oldu 🙂

Bir ay daha böyle geçti. 13. aydan beri ay ay gelişimini yazıyorum oğlumun. 3 yaşını geçtikten sonra kısa aralıklarda çok fazla farklılık olmayacağını düşünsemde, aylık yazılar beni yazmaya teşvik ettiğinden, bir nevi günlük misali devam etme niyetindeyim. Gerçi bazılarına saçma geliyormuş ama ben gene de 37, 38, 39 diye yazmayı sürdüreceğim 🙂 Bakalım nereye kadar devam edecek…

İlgili Yazılar :

Reklamlar

About yagizlahayat

4 Ağustos 2009 dan beri hayatımın yeni bir amacı var. Bu blog afacan oğlum Yağız'a ilk doğumgünü hediyesidir.
Bu yazı Ay Ay Gelişim, bebek gelişimi, Uncategorized içinde yayınlandı ve , olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

21 Responses to 3 Yaş…

  1. barisingunlugu dedi ki:

    Yeni yaşı kutlu olsun minik adamın. Ben yeni blog tutmaya başladım ama yazarken en keyif aldığım yazılar aylık yazılar. Hergün not alıyorum ay sonunda toptan yazıyorum hepsini.Her ay ne kadar büyüdüğünü neleri başarabildiğini görmek çok güzel. Kime niye saçma gelmiş anlamadım ama bence de vazgeçmeyin aylık yazılardan.
    Bu arada 3 yaşından sonra ölecek olan beyin hücrelerine ben de takık vaziyetteyim 🙂 6 ayımız kaldı onları kurtabilmek için, hazır üniversite tatildeyken dolayısıyla ben evdeyken aktiviteden aktiviteye koşuyoruz. İşle birlikte aktivite olayı azalıyor gerçekten, bu dönemde ne kadar hücre kurtarsam o kadar kar diye düşünüyorum 🙂 Benim takip ettiğim kadarıyla Yağız çok şanslı bir çocuk bu kadar ilgili bir annesi olduğu için, 3 yaşına kadar yaptıklarınız fazlasıyla yeterli olmuştur onun için…
    Tekrar nice mutlu saglıklı seneler diliyorum…

  2. evren dedi ki:

    Iyi ki dogmus Yagiz, iyi ki dogurmussun Fatos! Nice nice mutlu yillariniz olsun birlikte 🙂

  3. ulku dedi ki:

    Yağız ile ilgili paylaşımlarını okurken Berrasu’nun anılarını ve davranışlarını okuyormuşum gibi hissettim. Kask, kaydıraktan yanlış çıkma, parkta tanımadıklarının oyununa koşup gülerek katılması ve sonrasında ortada kalması, kalabalık gruplara rahatça girememesi… bütün bunlar aynı Berrasu’nun davranışları… Bizim çocuklarımız temkinli çocuklar grubuna giriyor deyip kendimce iyi tarafından bakmaya çalışıyorum. Hemen olayların içine girip insanlarla samimi olacağına ortamı inceleyip kendi değerlerine uyan kişilerle ilişki kuracak…
    3 yaş benimde aklımdaki ilk sınırdı. Şimdi ikinci sınır 6 yaşa kadar çocuğumun güçlü bir kişilik kazanmasına yardımcı olmak için çabalıyorum…

    • yagizlahayat dedi ki:

      Yalnız olmadığımıza sevindim.
      Evet şimdi ki sınır 6 yaş. Ne kadar büyük bir güç taşıyoruz elimizde. Bir insan şekillendiriyoruz. İşimiz zor. Hepimize kolay gelsin.

  4. perilievren dedi ki:

    doğumgününüz kutlu olsuuuun:) nice mutlu sağlıklı yıllara…

  5. Ayca dedi ki:

    Erkek cocuklar arabalara merakli olurlar. Bizim Ruzgar’in zerre kadar ilgisi yok, garip. Cift kutlama iyi olmus. Tekrar mutlu yillar Yagiz’a. Onlara her gun kutlama yapilsa yetmez. Ben her gun sukrediyorum, her gun yuregimden kutlama yapiyorum oglum dogdugu icin. Nasil bir ask, nasil bir mutluluk bu. Ve hizla buyuyorlar. Ben de bu zamani sevmeyenlerdenim… Oyle iste…

  6. kadriye dedi ki:

    sağlıklı mutlu bir ömür geçirir inşallah, tekrar doğum günü kutlu olsun. ben 3 yaş sınırını çok iyi değerlendiremedim bakalım 6 yaşına kadar neyi ne kadar becerebileceğim. zaman çok hızlı yada ben çok yavaş:)

  7. Geri bildirim: 37 Ay… | Oğlumu Büyütürken

  8. Geri bildirim: 38 Ay… | Oğlumu Büyütürken

  9. Geri bildirim: 39 Ay… | Oğlumu Büyütürken

  10. Geri bildirim: 40 Ay… | Oğlumu Büyütürken

  11. Geri bildirim: 41 Ay… | Oğlumu Büyütürken

  12. Geri bildirim: 4 Yaş… | Oğlumu Büyütürken

  13. Geri bildirim: 5 Yaş… | Oğlumu Büyütürken

  14. Geri bildirim: 6 Yaş… | Oğlumu Büyütürken

  15. Geri bildirim: 7 Yaş… | Oğlumu Büyütürken

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s