Çocuklarda Sanat Eğitimi

Resim benim için her zaman kendimden kaçmak için bir liman olmuştur. Güzel Sanatlar Fakültesi’ne gitmemiş olmamın verdiği pişmanlığı üzerimden atabilmek için bir süre devam ettiğim ve sevgili hocam Mehmet Ertan Yollu sayesinde çok keyif aldığım bir atölye dönemim oldu. Ama ne yazık ki devam ettiremedim. Aynı dönemde resim yaptığımız sevgili arkadaşım Nural’ın ise harika bir galerisi oldu devamında. Birgün onun galerisindeki ressamları Işıl Özışık ve Orhan Gürel’den suluboya dersleri alacağımı hayal ederek avunuyorum bende.

Oysa ki sanatın büyüleyici gücüne yürekten inanıyorum. O yüzden oğlumun hayatında sanatın yer etmesini çok önemsiyorum. Katılımcı olmasa da iyi bir sanatsever olması arzusundayım.

Çocuklarda Sanat Eğitimi, pek çok yerde tanıtımını gördüğüm ama henüz erken olduğunu düşünerek ötelediğim bir kitaptı. Okur okumazda geç bile kaldığımı, hatalar yapmaya başlamış olduğumu farkettim. Kitabın yazarı Susan Striker bir resim öğretmeni. Çocukların yaptıkları ilk karalamaların okuma yazma öğrenmede ne kadar önemli bir süreç olduğunu belirterek başlıyor kitabına. Oysa ki bizler karalama yapmasını engellemeye, çizimlerini şekillendirmeye çalışmaz mıyız? Al sana ilk HATA!

Kitabın giriş bölümünde;

“Sanat, çocuklara sorunların birçok şekilde çözülebileceğini öğretir. Çocukları sanat yaklaşımındaki özgürlük, merak ve macera duygusu bir kez bastırılırsa tekrar öğrenilmesi kolay olmaz. Çocuk sanatı bir kere kopya çalışması gibi görmeye başlarsa, yenilikçi sanat üretiminde ve bağımsız düşünmede esas olan yaratıcı ruhu tekrar yakalaması hiç de kolay olmaz.”

deniyor ve orada kendi yaptıklarımın kopyacılıkdan pek de öte gitmediği gerçeğiyle yüzleşmek zorunda kalıyorum 😦

Genel olarak özetleyecek olursak, sanatın sadece bir eğlence aracı değil, gerek yazı yazma, gerekse matematiksel ve bilimsel gerçekleri öğrenmelerinde bir araç olduğundan bahsediliyor kitapta. Çamuru şekillendiren bir çocuğun, deneyerek öğrendiği matematiksel gerçekler hiç de yabana atılır cinsten değil. Yani bir anlamda çocuk, sanat aracılığıyla konuşuyor, kendini ifade ediyor, gelişiyor.

Yazarın bahsettiği hatalardan biri de, çocuklara resim konuları verilmesi. Çocukluğumdan beri resim yapmayı çok sevmeme rağmen, okullardaki özel günler için verilen konular hep beni germiştir. Bayram resmi, anneler günü resmi, kış resmi gibi…

Bir başka hatayı ise şöyle dillendirmiş yazar:

 “Eğer onun yalnızca hava güzel olduğunda ya da resim sehpasını dışarıya taşıyacak vaktiniz olduğunda dışarıda resim yapmasına izin veryorsanız, bilmelisiniz ki çocuğunuz pek çok şeyi öğrenme şansını da yitiriyor. Çünkü çocuğunuzun çalışırken kırılan döküleni dert etmemesini sağlamak oldukça önemlidir.”

Ayrıca Striker, çocukların yaratıcılığını geliştirici oyuncaklardan bahsederken, tek doğru yanıtı olan yap-bozlarla geçirilen sürenin kısıtlanmasında fayda olduğunu söylüyor.

Resme meraklı anne-baba olmakta bir anlamda çocuğun yaratıcılığını engelliyor. Onun için yaptığınız resimler ve onu şekiller çizmeye zorlamak doğru değil. Yazara göre:

“Gerçek bir nesneyi resmetme isteği kesinlikle çocuktan gelmelidir. Bu hemen hemen çocuğun 4. yaşgününe yakın bir zamanda sözkonusu olabilir.”

Çocukların neyi ne zaman yapabileceği hakkında fikir vermesi açısından da maddeler sıralamış yazar :

    • Çocuk 6 aylıkken, parmaklarını kullanarak boya çalışmaları yapabilir, sizde bu çalışmalarda yiyeceklerden yararlanabilirsiniz.
    • 8-12 aylık çocuklar için, çocuğun kolu uzunluğunda beyaz bir kağıtla siyah boya kalemi kullanabilir, yavaş yavaş onu çizim çalışmalarına hazırlayabilirsiniz.
    • 18. aydan itibaren, yaklaşık 2.5 cm. uzunluğunda bir fırçayla tek renk boya kullanabilir ya da oyun hamurlarıyla çalışmalar yapabilirsiniz.
    • 20 aylık çocuklar, kendinden yapışkanlı çıkartmalardan hoşlanacaklardır. 2.5-3 yaş arası çocuklarda artık yapıştırıcılarla çalışabilecek durumdadırlar.
    • 2-2.5 yaş arasında, makasın nasıl çalıştığına dair birkaç basit alıştırmadan sonra, çocuğunuz makasla kağıdı kesmeye başlayabilir.
    • 3 yaşındaki çocuklar artık 2 farklı renk kullanabilir. Play-Doh gibi oyun hamurlarından, çamur, kil gibi malzemeleri kullanmaya geçebilirler.

Ayrıca yazar, kağıt seçiminin önemini de vurguluyor ve çok küçük boyutlarda, şekilli ya da kalitesiz kağıtların tercih edilmemesini öğütlüyor.

Çocuğumuzun yaratıcılığını nasıl geliştirebileceğimiz konusunda tüyolarda vermiş yazar. Onu teşvik etmek, eserlerine değer vermek, örnekler sunmak ve ortam hazırlamak olarak özetlenebilir bunlar. Onun yaptığı işe değer verdiğimizi göstermek ve gelişimini takip etmek açısından, resimlerini saklamamız gerektiğini söyleyen yazar, düzenli şekilde arşivlemenin yollarını da sunmuş. Ama resmin üzerine tarih ya da neyi anlattığına dair notlar almamamız konusunda uyarıyor. Çocuklar için bir resmin hiç bitmeyeceğini, farklı zamanlarda farklı şeylerle resmi ifade edebileceklerini söylüyor. Üzerine yazı yazdığımızda ise biz olayı bitirip, yaratıcılığına engel olabiliyormuşuz 🙂 Bu arada çizdiği bir çizgiyi ilk seferinde yılana, ardından raya, ardından farklı bir şeye benzetmesi de iyi birşeymiş. Oysa biz az önce böyle demiştin diye eleştiriyorduk 😦

Sanatta yaratıcılığı öğretmenin 10 temek kuralını ise özetle şöyle sıralamış Striker:

  • Bir çalışmanın nasıl olması gerektiği konusundaki beklentilerinizi unutup, neyi nasıl kullanacağını çocuğunuzun kararına bırakın.
  • Asla çocuğunuzun çalışmasına elinizi sürmeyin.
  • Resimdeki tesadüfi şekilleri gerçek nesnelere benzetmeyin. (Bu gerçekten zor 😦 )
  • Çocuğunuza nasıl çizmesi gerektiğini göstermeye kalkmayın.
  • Çocuğunuza asla “Bu ne?” ya da “Ne çiziyorsun?” gibi sorular sormayın.
  • Çocuğunuza asla boyama kitapları, kolay boyalar, kalıplar, çizim makinaları gibi sanatsal yaratıcılığı engelleyen oyuncaklar almayın.
  • Asla çocuğunuzu resim yarişmalarına veya çocukları karşı karşıya getirecek etkinliklere katılmaya yöneltmeyin.
  • Çocuğunuzu, tek doğru yanıtı bulmaya değil, çözüm olabilecek pekçok alternatif üretmeye yöneltin.
  • Uygun olmayan yüzeylere resim çizdiği için çocuğunuzu asla azarlamayın.
  • Bir gelişim sürecini tamamlamadan diğerine geçmeye zorlamayın.

Yazar sanatsal gelişimin tablosunu da aşağıdaki şekilde paylaşmış bizlerle:

Çocukların yaptıkları karalamaların, bir karalama alfabesi oluşturduğunu belirten yazar bununla ilgili olarak bir tablo eklemiş kitabına ve ardından geometrik şekillere geçen çocukların gelişim aşamalarını şöyle sıralamış:

2.5-3.5 yaşlarında : Daireler

4.5-5.5 yaşlarında : Kareler

5.5-6.5 yaşlarında : Üçgenler

6.5-7.5 yaşlarında : Baklava Dilimleri

Çocuğun resme yaklaşımının hayata yaklaşımı gibi olduğunu söylüyor yazar. Çekingen yapıdaki bir çocuk daha sönük, silik çizgiler çizerken, dışa dönük çocuklarda daha geniş ve çarpıcı resimler çizerlermiş. Ayrıca çocuğun aynı şekli defalarca çizmeside sorun olarak kabul edilebilirmiş. Çocuğumuzun resimlerini değerlendirirken gözönünde bulundurmamız gereken noktaları ise şöyle sıralamış yazar:

    • Çocuğumun hareketleri resmi nasıl etkilemiş?
    • Renkler nasıl kullanılmış?
    • Ne çeşit çizgiler kullanılmış?
    • Bu çalışma, bir öncekinden hangi yönleriyle farklı?
    • Hangi malzeme ne şekilde kullanılmış?
    • Hangi malzemeyi kullanırken elini ne kadar bastırmış?
    • Çocuk çalışırken neler hissetmiş?

Yazar, çizim, boyama, baskı, kağıt, heykel, renkleri keşfetmek gibi bölümlerle bu konuları ayrıntılı olarak işlemiş ve çalışma örnekleri sunmuş.

Unutmamalısınız ki; iyi bir resim, ne “güzel” görünmek zorundadır ne de çocuğunuza önemli birşey öğretmek. Bu nedenle ona cesaret vereceğiniz sözler “çok güzel gibi kalıplarla sınırlanamaz.

Diye uyarıyor biz ebeveynleri.

Biliyorum çok uzun oldu bu yazı. Ama bu kitabı özetlemek gerçekten zor. Bunların yanında satır aralarında bir sürü önemli noktalar daha gizli. Bu kitabı birebir uygulamak benim için çok mümkün görünmüyor. Ama oğlumun böyle bir resim öğretmeni olmasını çok isterdim 🙂

Benim doğru bildiğim yanlışlıklar ise şöyleymiş:

  • Onun için resimler yapmak (Kendisi de ona benzetmeye çalıştığından yaratıcılığını engellemeye, beceremediğindeyse hırçınlaşmasına sebep olduğumuz için)
  • Yaptığı resimlerin ne olduğunu sormak ya da gerçek nesnelere benzetmek (Resmin mutlaka gerçek nesnelere benzemesi gerektiği ya da ancak o zaman övgü alabileceği yargısını vermesi açısından sakıncalı)
  • Boyama kitapları sunmak (Ona sınırlar koymak anlamına geldiği için, neyse ki henüz almamıştım)
  • Benzettiği şekilleri övmek (Övgü aldığı şekilleri tekrarlama eğilimi göstereceğinden yaratıcılığına engellediği ve süreçten zevk almak yerine sonuca odaklandığı için. Bunu yapmamak gerçekten çok zor 😦 Gümüşcün çizdim diye getirdiği şey gerçekten benziyorken tepki vermemeyi nasıl başarmalı? Bu durumda şevkini kırmaz mı?)
  • Çok fazla renk ve seçenek sunmak (Başlangıç için bir kağıt, bir kalem yeterliymiş)

Bu kitabı okumaya başladığımda, yapmış olduğumuz hataları farkederek düzeltmeye çalıştık. Onun için elimizden geldiğince resim yapmamaya, karalamalarını övmeye başladık. Ama farkettim ki bu durum resme ilgisini de azaltıyor. Acaba yanlış yolda mıyız diye düşünürken, son günlerde yeniden ilgilenmeye başladı. Bu aşamada kendimiz teklif etmesekde, o ısrarla birşey çizmemizi istediğinde karşı koyamıyoruz. Şuan masasının üzerinde her daim kağıt ve pastel boyaları mevcut. Ama daha rahat çalışabileceği bir ortam hazırlamak istiyorum ona. Bir resim sehpası, sulu boya ve fırçalarla başlamak arzusundayım. Bakalım ne kadar uygulayabileceğiz okuduklarımızı.

Kitap, -her ne kadar ben herşeyi anlatmışım gibi görünsede :-)- kesinlikle okumaya değer. Kitabı ilk duyduğum isimlerden biri olan Anne-log bloğunun sahibi Banu’da daha önce bahsetmişti bu kitaptan. Ona da göz atmak isterseniz bir tık ötede… Ayrıca bir diğer tanıtım yazısı da Defne Yaprağı’ndan. Onlara da göz attıktan sonra eminim okumak isteyeceksiniz 🙂

İlgili Yazılar :

Reklamlar

About yagizlahayat

4 Ağustos 2009 dan beri hayatımın yeni bir amacı var. Bu blog afacan oğlum Yağız'a ilk doğumgünü hediyesidir.
Bu yazı Okumalarım içinde yayınlandı ve , olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

60 Responses to Çocuklarda Sanat Eğitimi

  1. Ebru U. dedi ki:

    Çok faydalı bir yazı! Resim yapmayı çok seven kızımın, hevesini sürdürmesini nasıl sağlarım diye düşünürken bu yazıyı okumak çok iyi oldu. Çocukların resim hevesini söndüren önemli bir kurum olarak okulu anmak lazım, “faaliyet” saatlerindeki birörnek uygulamaların çocukları yaratıcılıktan uzaklaştırdığını düşünüyorum ben. Yani resim yapmayı seven çocukların evde desteklenmeleri şart… Bu kitabı okuyacağım.

  2. Dogancan Cetin dedi ki:

    Teşekkürler harika bir yazıydı.. 🙂

  3. evren dedi ki:

    Emegine saglik! Cok onemli bir yazi ve de kesinlikle katiliyorum, bir problemi cozmenin tek bir yolu yok hayatta. Sanat bakis acisini gelistirmek icin gercekten cok onemli. Bizimki 3,5 yildir duzenli olarak “karalama” calismasi yapiyordu, hic mudahele etmedik, okulda da yonlendirme yapmiyorlar. Sabirla bekledik ve sonunda gecen gun ilk kez bir sey cizdigini soyledi, bir insan, daha cok deniz anasina benziyordu gerci ya, meger beni cizmis 😛 Ben hic bir resmini saklamadim bu arada… bak simdi kendimi kotu hissettim. Ama gerci buzdolabinin uzerine asiyoruz bazen, o da sayilir herhalde 🙂 Neyse cok sagol bu kitabi boyle ayrintili bir sekilde paylastigin icin!

    • yagizlahayat dedi ki:

      Ne güzel müdahale etmeden bu zamana gelebilmişsiniz. Bizimde buzdolabına astığımız birkaç resim dışında sakladığımız birşey yok maalesef. Ama yazar buzdolabına asmayı kabul etmiyor 🙂 Çerçevelememiz gerekiyormuş. Söylediği herşeyi yapmak zor olsa da farklı bir yerden bakmamı sağladı bu kitap.
      Bu arada Yağız’da bir daire, altına da bir çizgiyle bizi çiziyor arada. Tabi babası çok uzun, yanında ben kısacık 🙂

  4. alminabeyaz dedi ki:

    Çok güzel bir yazı olmuş kitabı okumama rağmen doğru şeyler yapmışım gibi görünüyor. Asla çalışmak istediği zaman hayır demiyorum sulu boya favorisi saatlerce resim yapabilir. Boya kitabı ablam aldı bir kaç tane ama yüzüne bile bakmadı. Ben büyük resim defteri alıyorum kızıma böylece yaptıklarını saklamak çok kolay oluyor. Bu ara yaptığı resimleri bana yada babasına hediye ediyor. “Bunu senin için yaptım “diyor . Bir ara bize çizdirmek istiyordu ama onu da bir şekilde bahaneler bulup atlattım. Ama yine de kitabı okumak isterim. Teşekkürler Sevgiler…

    • yagizlahayat dedi ki:

      Aslında her durumda doğru olan çocukları takip etmek sanırım. Onlar doğruyu içgüdüsel olarak biliyorlar. Ah biz müdahale etmemeyi başarabilsek 🙂

  5. Aliya dedi ki:

    Teşekkürler!!

  6. kadriye dedi ki:

    bende karalamaları hiç saklamadım. rahat edeceği alanlar ayarlamak şart oldu. bu arada harika bir yazı olmuş. kalemine sağlık:)

  7. ulku dedi ki:

    Ben kitabı kızım henüz yeni doğduğunda okumuştum. İyiki erken okudum dedğim ve içselleştirmek için de sık sık göz attım. Berrasu’nun yaptığı her resmi sakladım. Arkasına da hangi tarihte yaptığını yazdım. Yaptığı resimleri salonumuzun kapısına bir ip askı yaptık orda mandallayarak
    sergiliyoruz. Yaptığı her çalışmayı kendi götürüp asıyor…
    Kesinlikle çocuklara müdahale etmemek gerekiyor. Çocuğun yaptığı en anlaşılmaz çalışmalara dahi bu ne? niye bu renk yaptın? gibi sorular sormamamız, ne güzel olmuş yorumu yapmamamız gerektiğini bu kitaptan öğrenmiştim. Kitabı yorumlaman çok hoşuma gitti ellerine sağlık…

  8. Banu Bingör dedi ki:

    Dün Ege kucağımda otururken, birden babasının masasından bir kalemi alıp kapağını açmaya çalıştığında çok şaşırdık. Sonra yardım ettim kapağı açmasına. Önüne kağıdı çekti ve karalamaya başladı. Zamanı gelmiş dedik ikimiz de… Ama çok ilginçti, çok sık yazı yazarken görmüyor bizi. Dürtüsel bir şey demek… Bu kitap yazısı çok iyi bir zamanıma denk geldi Fatoş. Edinmeliyim sanırım. Dediğin gibi insanı “acaba yanlış mı yapıyorum kitaba uymakla” dedirtecek alışkanlıklarımıza atak yapan önerileri var. Ama okuyup, değerlendirip, denemeli.
    Teşekkür ederim tekrar 🙂

  9. Geri bildirim: 32 Ay… | Oğlumu Büyütürken

  10. Çiğdem Tangil dedi ki:

    Size bir ressamın çocuğuyla olan macerasını yazdığı blogu tavsiye edeceğim. http://www.cinarslife.blogspot.com/

  11. Geri bildirim: Çocuğumla Doğadayız | Oğlumu Büyütürken

  12. Geri bildirim: Meraklı Minik | Oğlumu Büyütürken

  13. Geri bildirim: Waldorf Yöntemiyle Harika Çocuk Nasıl Yetiştirilir? | Oğlumu Büyütürken

  14. Geri bildirim: Adım Adım Gelişim Seti (9-36 Ay) | Oğlumu Büyütürken

  15. Geri bildirim: Adım Adım Gelişim Seti (36-48 Ay) | Oğlumu Büyütürken

  16. Geri bildirim: Çocuklarla El Ele Ebeveynlik | Oğlumu Büyütürken

  17. Geri bildirim: Yağız Tatili Resmediyor :-) | Oğlumu Büyütürken

  18. SENEM dedi ki:

    Oğlum daha yaşını doldurmadan başlamıştı çizimlere evimizin bütün duvarları kapılar hepsi onun çizimleriyle dolu. Ve ben dışarıdan gelen tüm olumsuz tepkilere rağmen(aaa bu evin hali ne nasıl izin veriyorsun) oğluma kesinlikle müdahale etmedim. Bir kutu boyayla ev yeniden eski haline gelir ama onun bu işten alacağı mutluluğu ve belki de ufkunda oluşacak yenilikleri engellemenin telafisi yoktu. Bir de onun kağıtlara yaptığı tüm çizimlere üzerine tarih yazarak saklıyorum yıllar sonra onlara bakmanın çok keyifli olacağını düşünüyorum.
    Yazı için de çok teşekkürler en kısa zamanda kitabı da temin edip okuyacağım.

  19. Geri bildirim: Yağız ve Resim | Oğlumu Büyütürken

  20. Geri bildirim: Müzikolaj ve Orff Eğitimi | Oğlumu Büyütürken

  21. Geri bildirim: Yağız’ın Kitap Okuma Alışkanlıkları | Oğlumu Büyütürken

  22. Geri bildirim: Doğadaki Son Çocuk | Oğlumu Büyütürken

  23. Geri bildirim: Kreşten Resimler (4-4.5 Yaş) | Oğlumu Büyütürken

  24. Geri bildirim: Resimleriyle Çocuk | Oğlumu Büyütürken

  25. Geri bildirim: Picasso ve At Kuyruğu Saçlı Kız | Oğlumu Büyütürken

  26. Geri bildirim: Claude Monet ve Sihirli Bahçesi | Oğlumu Büyütürken

  27. Geri bildirim: Sevginin Fazlası | Oğlumu Büyütürken

  28. Geri bildirim: Degas ve Küçük Dansçı | Oğlumu Büyütürken

  29. Geri bildirim: Kreşten Resimler (4,5-5 Yaş) | Oğlumu Büyütürken

  30. Geri bildirim: Nokta | Oğlumu Büyütürken

  31. Geri bildirim: Afacan Resimler | Oğlumu Büyütürken

  32. Geri bildirim: Ünlü Ressamlardan Sanat Dersleri | Oğlumu Büyütürken

  33. Geri bildirim: Resimleriyle Yağız (4-5 Yaş Arası) | Oğlumu Büyütürken

  34. Hatice KLMC dedi ki:

    Bu Konuda cok hatam yok gibi duruyor uzaktan 🙂 AMA hep buzdolabina asiliyor resimler degil mi. sanki cercevelemek cok Zor ,benim tembelligim,oysa oyle güzel resimler yapiyor ki oglum (su an 8 yasinda) . Umarim yeteneginin gelistirerek surdurur. Simdi 16 Aylik kizim surekli karaliyor,buyuk kagitlar ve Yazi tahtasi da versem,Bir sure Sonra duvar,Kapi,fayans seklinde lilerliyor,duvara cok icin veremiyorum AMA icim gidiyor 😦 Ne yapmali ,bilmiyorum.

    • yagizlahayat dedi ki:

      Çerçevelemek bence de zor 🙂 Bende çerçeveleyip bloğa asıyorum ama henüz oğlumun bundan haberi yok 🙂 Resmiyle içten ilgilenmek ve de saklamak da yeter sanırım. Oğlum hiç duvar boyamaya çalışmadığı için bizde sorun olmadı ama, kızınızın boyuna uygun bir duvara büyük kalın bir kağıt yapıştırsanız ve burası senin alanın deseniz işe yarar mı ki?

  35. Geri bildirim: Zeka Geliştirme Seti- Miniyup 5+ | Oğlumu Büyütürken

  36. Sümeyra ERTEM dedi ki:

    ben bu yazıda bazı şeylere takıldım. garip geldi açıkcası..Çocugun gelişimi için konuşmak, desteklemek, aferin cok güzel olmuş, benzemiş demek özgüven,gayreti için önemli bence.. benim çocugumda gözlemim öyle. bence çocuğun karakterine göre davranış şekilleri de değişebilir..

    • yagizlahayat dedi ki:

      Aslında biz anneler aferin demeden yapamıyoruz. Genlerimize yerleştiğinden, doğru olduğunu düşünüyoruz ama aslında bir şekilde kendi iç disiplinlerini oluşturamamalarına ve hep övgü almak üzere çabalamalarına neden oluyoruz. Şurada da yazmıştım. https://yagizlahayat.wordpress.com/2012/09/27/ebeveyn-olmak-uzerine/ .Bir kere yapılan resmin birşeye benzemesi gerekmiyor. O hayalindeki halini çizmeli. O yüzdende bizim onun adına resim çizmemiz sakıncalı. Benzetmeye çalışmak, yetersizlik duygusunu da bir arada getiriyor. Sanırım doğrusu -ve kitap da söylenen- resim için aferin demek yerine resim hakkında konuşmak, konuşturmak.

  37. Geri bildirim: Yağız’ın Eğitim Serüveni :-) | Oğlumu Büyütürken

  38. Pınar dedi ki:

    Bu güzel yazı için teşekkür ederim..ne zamandır oğullarımın ( 4 yaşında ikizler)resme olan merakları nedeniyle kendim için doğru kaynak kitap arayışındaydım..bir iki yeterli olmayan (bana göre) kitap okuduktan sonra şimdi doğru kaynağı bulduğuma inanıyorum ilk fırsatta sipariş edeceğim..

  39. Geri bildirim: Kreşten Resimler (5-5,5 Yaş) | Oğlumu Büyütürken

  40. Geri bildirim: Reggio Emilia Yöntemiyle Harika Çocuk Yetiştirmek | Oğlumu Büyütürken

  41. Geri bildirim: Resimleriyle Yağız (5-6 Yaş Arası) | Oğlumu Büyütürken

  42. Geri bildirim: Çocuklar İçin Masallarla Satranç | Oğlumu Büyütürken

  43. Geri bildirim: Art Crazy- Yaratıcı Çocuk | Oğlumu Büyütürken

  44. Kezban dedi ki:

    Yararlı ve eğitici bu güzel yazı için teşekkürler

  45. Pinar dedi ki:

    Merhabalar bu kitabı sizden duymuştum. Çok araştırdım maalesef artık bulunmuyor. Sizde hala bulunuyorsa almam mümkün mü acaba? Kitapliginizda mutlaka bulunması gereken bir kitapsa okuyup geride gönderebilirim..

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s