31 Ay…

Oğlum 31 aylık oldu bugün. Artık kendini büyük hissetmeye, büyük gibi davranmaya başladı. Birkaç haftadır mama sandalyesinde oturmayı reddediyor ki, bugüne kadar keyifle oturuyordu. Masada bizimle aynı tarz tabakla yemek yemeyi istiyor. Yemeklerini kendi yemek ve değişik kombinasyonlar bulmak arzusunda. Örneğin ekmeği alıp içine roka koyuyor, ardından yoğurda batırıyor. “Böyle daha güjel oluyo” diyor birde bilgiç bilgiç. Küçük gurmem benim.

Kendinden küçük bir bebek katılınca aileye, abi olma fikrini kabulleniverdi hemen. “Ben Çağıl’ın abisiyim” diyor da başka birşey demiyor. Rüyasına bile giriyor. Bir sabah uyandığında yorganın altında Çağıl’ı arıyordu. Olmadığını söylediğimde, “ama buudaydı” dedi hayal kırıklığına uğrayarak 🙂

Bu arada konuşmayı ilerlettikçe komik diyaloglar yaşamaya başladık. Hepsini yazıya dökmek zor olsa da birkaçını yazarak tarihe not düşmüş olayım 🙂

♥ Sıcak süt içmekte olan Yağız ile babası konuşmaktalar :

  • Baba: Sen sütü sıcak mı seviyorsun?
  • Yağız: Karnım ısınsın diye içiyoyum.

♥ Sabah gene kar yağdığını gören anne ve Yağız:

  • Anne: Yağız’cım kar yağıyor nasıl gideceğiz işe?
  • Yağız : Şimdi ekskavatöy geliy açay
  • Anne : Ama gelmedi bak
  • Yağız: Gelecek, bekleyelim biyaz

♥ Sabah ağlayarak uyanan Yağız’ın annesi telaşlanır ve kabus gördüğünü düşünür. Ne olduğunu sorduğunda Yağız, ağlamaktan konuşamaz. Biraz sakinleşincede:

  • Yağız : Güler (11 yaşındaki yiğenim, ki Yağız onu çok sever) kitabımı aldı ühüüü, Simay (6 yaşındaki yiğenim)biraz baksın getiririm dedi ühüüüü. 

Aradan biraz zaman geçer ve iyice sakinleşen Yağız’la konuşmaya çalışır anne.

  • Anne : Güler senin kitabını niçin alsın, biraz bakıp geri verir, bunun için ağlanır mı?
  • Yağız : Ama zaman zaman alıyo 🙂

♥ Yağız kahvaltıda Nutella kavanozuna uzanır. Ve der ki:

  • Yağız: Ben nutella yemek istiyoyum
  • Anne: O güzel değil. Bak biz de yemiyoruz.
  • Yağız : Ama babam yemişti, sen de yedin, ben hiç yemedim, bende yemek istiyoyum 🙂

Anlaşıldı bundan sonra kahvaltı sofrasına nutella konmayacak 😦

♥ Elindeki kartları bilgisayar şeklinde yerleştirir:

  • Yağız : Ben kendime bilgisayay yaptım, gugula giycem.

♥ Halıları toplanmış görür ve:

  • Yağız : Neden halılayı seymiyoysun, beton beton duyuyo.

♥ Annesi gününün nasıl geçtiğini sormayı unutur:

  • Yağız : Bugün neley yaptın de.
♥ Peluş maymununu anneye verir :
  • Yağız : Sen annesi ol bende abisi oluyum. Abicim sen ne yapıyosun desin 🙂

Daha yazıya dökemediğim pek çok laf, pek çok mimik. Gerçekten çok keyifli bir döneme girdik. Bir de sürekli hikayeler anlatıyor bize. Kitaplara olan alakası da boyut değiştirdi. Artık daha dikkatli takip ediyor. Önceleri sabırsızlıkla sayfaları çevirip resimler üzerine yoğunlaşırken, son günlerde başından sonuna dinliyor okuduklarımı.

Mutfakta yardımcı olmayı da çok seviyor Yağız oğlan. Hemen bir sandalye çekiyor ve girişiyor işe. Kah salataya marulları doğruyor, kah poğaçaların yumurtasını sürüyor, kah keki karıştırıyor. Tüm bunları yaparken de çok mutlu oluyor.

Bir de Michael Jackson fanatiği oldu oğlum 🙂 İnternetten açıyor babası klibini ve Yağız’da onun gibi dans etmeye çalışıyor.  Şarkının sözlerini uydurarak solistliğini de yapıyor 🙂

Belki bu yaş döneminin genel özelliğidir bilemiyorum ama, nicedir takıntılı haller var Yağız’da. Mesela dolabın kapağı açık kalmışsa derhal kapatılmalı, düşen yastık düzeltilmeli, çıkan çorap giyilmeli ve mümkünse pijamasıyla aynı renk olmalı, her oyuncak kendi kutusunda durmalı, sabah olduğunda gece lambası hemen kapatılmalı 🙂 Daha aklıma gelmeyen bir sürü ufak ayrıntı. Bu bir karakter özelliği midir yoksa geçici bir dönem midir bekleyip göreceğiz.

İşe başlayalı beri her öğlen Yağız’ı uyutmak için yanına gidiyordum. Son iki haftadır anneannesiyle uyuyor. Biraz zor uykuya dalıyormuş ama buna da alışıyor bebeğim.

Buralar hala karlı. İşe gitmek hergün bir serüven bizim için. Artık kar dursun, buzlar erisin, bahar gelsin istiyorum. Bir daha ki yazıya, belki…

İlgili Yazılar :

Reklamlar

About yagizlahayat

4 Ağustos 2009 dan beri hayatımın yeni bir amacı var. Bu blog afacan oğlum Yağız'a ilk doğumgünü hediyesidir.
Bu yazı Ay Ay Gelişim, bebek gelişimi içinde yayınlandı ve olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

15 Responses to 31 Ay…

  1. Evren dedi ki:

    Diyaloglar, resimler, hepsi cok tatli 🙂 Bu arada bizimkinde hic yok boyle guzel ozellikler. Corap eve girer girmez cikarip firlatilmali, oyuncaklar ve kitaplar etrafa sacilmali, yastiklar surekli yer degistirmeli ve evin bilumum yerlerine sokusturulmali, mont cikarildigi yerde yere birakilmali. Of ya hic bana gore degil bu isler. Biraz Yagiz’i bize mi alsak ne yapsak 😉

    • yagizlahayat dedi ki:

      Eminim size gelse çok eğlenir Tülinsu’yla. 🙂 Bizimkisi de pek düzenli sayılmaz aslında ama kendi dağınıklığı içinde bir düzeni var 🙂

  2. sibel dedi ki:

    Harika şeyler ya bu böcükler yiyesi ısırası geliyor insanın

  3. Rüzgar da acaip takıntılı. Yaşının özelliği diye düşünmek istiyorum ben de, yoksa ayvayı yedik!!

  4. Diyaloglara bayıldım bayıldım. Zaman alıyormuş birde 🙂

  5. hacew dedi ki:

    Maşallah Yağız a 🙂 Ne güzel dialoglar 🙂

  6. Geri bildirim: 32 Ay… | Oğlumu Büyütürken

  7. Geri bildirim: 33 Ay… | Oğlumu Büyütürken

  8. Geri bildirim: 34 Ay… | Oğlumu Büyütürken

  9. Geri bildirim: 35 Ay… | Oğlumu Büyütürken

  10. Geri bildirim: 3 Yaş… | Oğlumu Büyütürken

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s