Oğluma Mektup…

Oğlum,

Güzel ülkem zor günler geçiriyor son günlerde. Otuz yıldır süren bir teröre kurban verdi geçenlerde, bir günde tam 24 şehidini. Analar ağladı, ateş düştüğü yeri yaktı.

Bu yara daha kanarken, 7.2’lik depremle sarsıldı Van. Pek çok yuva yıkıldı, yüzlerce insan toprağa karıştı. Yanıbaşımızda bekleyen tehlike, bu kez Van’ı seçti kendine kurban.

Asıl bundan sonra başladı insanı insanlığından utandıran olaylar. Canı yananlar, yanan canlarla mutlu oldular. Oysa bir bebeğin annesiz kalması, bir annenin kollarının arasından kayması yavrusu, kimin mutluluğu olabilir? Böyle bir acı kimin yüreğini soğutabilir? Birazdan bizim ayaklarımızın altındaki toprağın kaymayacağını kim garanti edebilir?

Ama iyi insanlarda var. Bebeğinin üzerindeki battaniyeyi gönderiyor anneler, çadırda üşümesin diye yavrucaklar. O bebekler ne yer derdine düşüyor. Yardım toplamak için çalıyorlar kapılarını büyük firmaların. Televizyonda çığ gibi toplanıyor yardımlar. Tırlar yola çıkıyor, onları yağmalamaya bekleyen hainlere inat. Sonra birileri oradaki çocukların yaşadıkları travmayı nasıl atlatabileceğini düşünüyor. Kitap topluyor, oyuncak paketliyor koli koli. Öyle ya tüm yaşananlara rağmen çocuk her yerde çocuk. Ve çocuk kalabilmeleri için yardıma ihtiyaçları var.

Benim hala umudum var. Bu ülkede sağduyulu, empati yeteneği olan, vicdanlı insanlar var.  Onların uzattığı elle sarılacak Van’ın yaraları.

Peki ya yavrusunu adı konmamış bir savaşa şehit veren anaların yaralarını kim saracak? Bu kanlarla nemalananlar olduktan sonra bu soru uzun süre yanıtsız kalacak ne yazık ki. Ama bunun diyetini masum insanlardan istemeyecek kadar büyüktür o anaların yüreği.

Sen büyüdüğünde, kalabalıkların sesi, sağduyunun sesini duymana engel olmasın oğlum. Vicdanının sesine kulaklarını tıkama hiçbir zaman. Elbette sorulması gereken hesaplar olacaktır dünya durdukça. Ama hesabı soracağın yeri şaşırma.

Sen büyüyünce iyi insanlardan ol oğlum…

Reklamlar

About yagizlahayat

4 Ağustos 2009 dan beri hayatımın yeni bir amacı var. Bu blog afacan oğlum Yağız'a ilk doğumgünü hediyesidir.
Bu yazı Uncategorized, Yağız özel içinde yayınlandı ve , olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

4 Responses to Oğluma Mektup…

  1. Bu zamanlarda çocuk yetiştirmek eskisinden de önemli ve zor. Dünyada böylesine kötülük varken… Allah yardımcımız olsun.

  2. Fatoşcuğum,
    Ne güzel bir mektup yazmışsın oğluna, çok duygulandım.
    Tabii ki umutlu olmak lazım, hele afet sonrası ülkemin vicdanlı insanlarının duyarlığını gördükten sonra. Kendi adıma umutlarımın tükendiği bir anda bu depremde hayatım boyunca hiç unutmayacağım bir konuşmaya tanık oldum.
    Televizyonda sanatçıların yardım topladığı bir programa telefonla bağlanan bir anne;” verecek bir şeyim yok ama sütüm var” demişti.
    Bu söz herşeyi anlatıyor zaten.
    Güzel günleri göreceğiz inşallah.
    Çok sevgiler,

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s