25 Ay…

İnanılır gibi değil. Oğlum iki yaşını doldurdu ve ben şuan 25. ayını yazıyorum. Zamanın bu kadar hızlı geçmesini istemesem de durduramıyorum maalesef. Büyüyor olmasının kendisi de farkında sanırım. Geçenlerde tüm bebek sesiyle “annecim beni kucağına al, ben bebek olcam” dedi. Sanki çok büyümüşte o günleri özlermiş gibi 🙂

Bu ay annemlerin bahçesinde çok eğlendi Yağız. Oradaki eski bir bisiklet en büyük eğlencesi oldu. Dışarıda olmaktan daha fazla keyif almaya başladı. Çocuklarla iletişimi arttı. Hala hemen girişemese de, eğer ilk konuşma karşıdan gelmişse katılıyor oyuna. Eve gelen misafir çocuklarla da tüm oyuncaklarını seve seve paylaşıyor. İlk kez basketbol sahasında, basket topuyla oynadı bu ay ve çok eğlendi. “Ben topu potaya atamadım” dese de, topu zıplatmaktan ve peşinde koşmaktan keyif aldı.

Şarkı repertuvarı giderek artıyor. Bizimle konuşmadığı zamanlarda sürekli şarkı söylüyor. 9-10 şarkı biliyor. Hatta İstiklal Marşı’nın ilk kıtasını da bizi şaşırtacak derecede güzel okuyabiliyor.

Bu ay resim yapmaya merak sardı oğlum. Daha doğrusu yaptırmaya 🙂 Boya kalemlerini, defterini ve matını alıp masasına geçiyor. Sonrada resim çizmemizi istiyor. Oda kendince boyuyor. Bu aylarda sanırım sadece karalama yapılabiliyor bebekler. Ama geçenlerde yuvarlak bir şekil çizip üzerine noktalar koymuş ve “ben uğur böceği yaptım” diye getirmiş. Sanırım önce çizip sonra ne olduğuna karar verdi 🙂 Dün de tahtasına bir resim çizmiş ve getirdi. “Ben gümüşçün çizdim” diye. Sonrada kitabından gümüşçün resmini getirip gösterdi. Biz de kayıt altına aldık hemen 🙂

Tübitak’ın “1001 Minik Hayvanı Bulun” kitabı sayesinde böceklere ilgi duymaya başladı oğlum. Gördüğümüz her böceği inceliyoruz birlikte. Hemen kitabından adını tespit ediyoruz. Bazen hayret ediyorum kendime. Böceklerden aşırı rahatsız olan, çığlıklarla uyanmama sebep kabuslarımı süsleyen böcekler için “aa bak ne sevimli” diyebiliyorum 🙂

Balkona küvetini çıkarıp, plastik oyuncaklarıyla suda oynamayı çok sevdi Yağız oğlan. Tatile gidemedik ama o kendini sahildeymiş gibi eğlendirmeyi başarıyor. Kahkahaları tüm apartmanı çınlatıyor. Bu arada öyle güçlü bir sesi var ki, görenler o sesin Yağız’dan çıktığına inanamıyor 🙂

Bir de fotoğraf merakı başladı son günlerde. Evdeki masa saati, artık onun fotoğraf makinası. Eline alıyor ve kendine bir obje belirliyor. Sonrada onun fotoğraflarını çekiyor. Ayrıca bizim albümlerimize bakmakta çok hoşuna gidiyor. Hiç tanımadığı kişilerin isimlerini bile öğrenip, bir daha ki bakmamızda tekrarlıyor. Hafızası bizi hayrete düşürüyor.

Bu ay ki Adım Adım dergisinde, 24 aydan sonra, 2-3 parçalı yapbozları yapabileceğini söylüyor. Oysa Yağız 12 parçalı yapbozları bizden yardım almadan yapabiliyor artık. Çok mu küçümsüyorlar çocukları acaba 🙂

Yapboz kaplanından bahsetmiştim daha önce. Bir yüzünde sayılar diğerinde harfler bulunuyor. Onları yaparken de ilk harfleri ve bir takım sayıları öğreniyor. Mesela Koray’ın K’sini ver dediğimizde buluyor. Ya da 1-2-3-4 diye sayarken devamını getiriyor. 3’e kadar sayıları doğru yerinde kullanabiliyor. Örneğin “2 parça düştü, 3 hayvanım var benim” gibi.

Ramazan nedeniyle yemek saatlerimiz biraz ileri kayınca, huzursuz günler geçirdik bu ay. Uykusu geldiği için huysuzlandı, ağladı. Ama bayramda çok keyifliydi. Bayram ziyaretleri hoşuna gitti ve bizi hiç zorlamadı pıtırcığım. Onun ritmine saygılı olduğumuz sürece, oda bizi üzmüyor artık.

Bu aydan tarihe düşülecek notlarda bu kadar. Bakalım önümüzdeki ay bizi neler bekler…

İlgili Yazılar : 

Reklamlar

About yagizlahayat

4 Ağustos 2009 dan beri hayatımın yeni bir amacı var. Bu blog afacan oğlum Yağız'a ilk doğumgünü hediyesidir.
Bu yazı Ay Ay Gelişim, bebek gelişimi içinde yayınlandı ve olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

25 Ay… için 7 cevap

  1. Geri bildirim: 26 Ay… | Oğlumu Büyütürken

  2. Geri bildirim: 27 Ay… | Oğlumu Büyütürken

  3. Geri bildirim: 28 Ay… | Oğlumu Büyütürken

  4. Geri bildirim: 29 Ay… | Oğlumu Büyütürken

  5. Geri bildirim: 30 Ay… | Oğlumu Büyütürken

  6. Ceren Yağmur dedi ki:

    MERHABA HİÇ BİR GELİŞİM BOZUKLUĞU OLMADIĞI HALDE BENİM 25 AYLIK OĞLUM BU BAHSETTİĞİNİZ AKTİVİTELERİN ÇOĞUNU YAPAMIYOR BEN ÇALIŞAN BİR ANNEYİM VE İSTENMEDEN BAKILAN BİR ÇOCUK YANİ BABAANNEMİZ ZORAKİ BAKIYOR ÇOK MUTSUZ HER SABAH AĞLIYOR BEN NE YAPMALIYIM LÜTFEN BANA YARDIMCI OLUN

    • yagizlahayat dedi ki:

      Merhaba,
      Her çocuğun gelişimi farklıdır. Lütfen burada yazılanlarla çocuğunuzu kıyaslamayın. Kreşe başlatabilirsiniz babaanneyle kalmak istemiyorsa. Ama bu aylarda anneden ayrı olmak her durumda zor geliyor çocuklara. Siz evde olduğunuz sürede oyunlar ve kitaplarla haşır neşir olmasını sağlayabilirsiniz. Kolaylıklar dilerim size.

Bir Yanıt Bırakın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s