22 Ay…

Aylar ayları kovalıyor. Oğlum günden güne büyüyor. 22 ay geçmiş ama sanki dün gibi herşey…

Konuşma yeteneği giderek artıyor Yağız’ın. Hiç beklemediğimiz kelimeler kullanıyor, cümleler kuruveriyor. Bu ay en çok kullandığı cümle, “buyda neley vay?”

  • Annecim kitapta neley vaymış?
  • Şu dolapta neley vay?

En güzeli de yengesine bakıp söylediği,

  • Ayşecim çantanda neley vay? 🙂

Geçenlerde legolarının bir parçasının kırıldığını gören babasının, kinayeli bir şekilde, “aferin Yağız, kırmayı başarmışsın” sözüne karşılık ise, “başardım, ben başardım, ben başardım!” diye koşturdu dakikalarca evin içinde 🙂

Gene birgün babası internette uçak gösterdiğinde, “ben bunu bir yerlerde görmüştüm” diyerek, açıp NG dergisinden uçak resimleri gösterdi bize 🙂

İşte böyle. Bir konuşmaya başladı ki, susturabilene aşkolsun 🙂

Kitaplara, özellikle hayvanlı olanlara ilgisi de günden güne artıyor. Birkaç hafta önce eline bir kitap alıp gelmiş Yağız oğlan. Arkasındaki listeden bir kitap seçmiş kendine. Der ki: “Annecim bana bunu al”. Sonra aynı kitabı dergisinde de görmüş. Tekrar gösteriyor ve “hemen al”. Kitaplarını kendisi seçiyor artık bıcırık 🙂

Bu ay masa sandalye aldık Yağız’a. Kitaplarını orada okuyor, kartlarıyla orada oynuyor.  Son günlerdeki favorisi ise, hediye gelen edukids’in sayı kartları. Eve kadar kendisi taşıdı, o gece kartlara sarılıp uyudu. Şimdi de hergün istiyor oynamak için.

Bir işe yaramak, yardım etmek çok hoşuna gidiyor Yağız’ın. Kahvaltı hazırlamak, bulaşık makinesini boşaltmak, çamaşırları asmak, elektrik süpürgesini kullanmak onun için çok zevkli oyunlar. Yakında pasta yapmaya da başlarız birlikte 🙂

İştahı hala çok iyi değil. Ama bu ay ki favori yiyeceği ananas. Bakalım ne kadar sürecek.

Yürümeye başladığından beri sürekli koşuyor Yağız. Bu yüzden de çok sık düşüyor maalesef. Ama başını bir yere çarpmadığı sürece ağlamıyor. Kalkıp kaldığı yerden koşmaya devam ediyor. İnce motor gelişimi de ilerleme kaydediyor günden güne. Çok fazla sayıda ahşap blokları üst üste yerleştirebiliyor, onlarla köprüler yapıp arabalarını yıkmadan altından geçirmeyi başarabiliyor.

Bugünlerde pek bir nazlı oldu oğluşum. En ufak sözcükte ağlayıveriyor. Bir yandan da “ben üzüldüm” diyor. Kucağıma alıp öpmeden rahatlayamıyor. Onun o küçücük kolları boynuma dolanmıyor mu, işte yok böyle güzel bir duygu. İçime alasım geliyor.

Yeni çıkan kanunla, ücretsiz izin hakkının 2 yıla çıkması üzerine bu fırsatı da kaçırmadım ve altı ay daha izin alabildim. Bu yazı da oğlumla geçireceğiz, ne güzel. Ondan ayrılmak giderek zorlaşıyor. İşyerinin kreşinde mi çalışmaya başlasam acaba diye uçuk fikirler geçiyor aklımdan son günlerde. Ne dersiniz, süper olmaz mı? 🙂

İlgili Yazılar :

Reklamlar

About yagizlahayat

4 Ağustos 2009 dan beri hayatımın yeni bir amacı var. Bu blog afacan oğlum Yağız'a ilk doğumgünü hediyesidir.
Bu yazı Ay Ay Gelişim, Uncategorized, Yağız özel içinde yayınlandı ve , olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

5 Responses to 22 Ay…

  1. Geri bildirim: 23 Ay… | Oğlumu Büyütürken

  2. Geri bildirim: 24 Ay & Hoşgeldin 2 Yaş… | Oğlumu Büyütürken

  3. Geri bildirim: 25 Ay… | Oğlumu Büyütürken

  4. Geri bildirim: 26 Ay… | Oğlumu Büyütürken

  5. Geri bildirim: 27 Ay… | Oğlumu Büyütürken

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s