Bir Bebeğin Gözüyle Bakabilmek Dünyaya…

Bir kaç yıl önce, 2.5 yaşındaki yiğenim, kağıt tutacağının altında süs olarak bulunan 1 cm.lik su kaplumbağası figüründen korktuğunda çok şaşırmıştık eşimle. Kağıt tutacağını yere düşürdüğünde, “neden düşürdün, bak kızdı sana” derken güleceğini düşünmüştüm. Ama o ciddi bir edayla “kendisi mi söyledi?” diye sorup, bir daha eline almayınca inandık korktuğuna 🙂

Yağız’ın da var şimdi böyle durumları. Onu güldürmek için yaptığımız şeyleri ciddiye alıveriyor. Bir keresinde baş parmağıma yüz çizerek kukla gösterisi yapmıştım ona. Şimdi dergilere bakarken parmaklarımda onu arıyor. Bana yeniden çizdiriyor ve ciddi şekilde dergiye beraber bakıyorlar 🙂 Orada gördüklerini anlatıyor ona, tabi onunda cevap vermesini istiyor 🙂

Bizi öpmeye pek yanaşmayan oğlum, Zuzu ve Maviş’i öpmeden uyumuyor çoğu zaman. Onların “aferin Yağız, ne kadar tatlı olmuşsun” gibi güzel sözler söylemeleri çok hoşuna gidiyor.

Bilemiyorum Nutella kavanozuyla konuşan kaç çocuk vardır 🙂  Kahvaltı sofrası toplanırken kavonozdaki aşçının “aferin Yağız sana mamanı bitirmişsin” demesi çok önemli. Mesela “hadi bakalım portakal suyunu da bitir” derse aşçı hemen içiveriyor bizimki. Sonra da “bay bay” diyerek gidiyor buzdolabına 🙂

Oyuncaklarına dalmış oynarken onu ayırmanın yolu, onlara beklemelerini söylemek. Örneğin yemek mi yiyeceğiz. “Siz burada bekleyin, Yağız birazdan gelecek” diyorum. Oda baş parmağını uzatıp onlara “Hıh, Hıh” diyor. Yani benim söylediklerimi pekiştiriyor. Özellikle hayvanlarına canlı muamelesi yapıyor. Onun izni dışında birbirlerinin üzerlerine çıktıklarında çok sinirleniyor 🙂

Benim herşeyi konuşturma huyum yüzünden mi böyle oldu, yoksa her çocuğun böyle davranışları var mıdır bilemiyorum. Ama konuştururken çok eğleniyoruz birlikte.

Bir de korkularımız var. Adım Adım dergisi bu sayıda peluş bir inek göndermiş. Kutudan çıkar çıkmaz arkama saklandı Yağız. Şimdi de bulunduğu odaya yalnız girmiyor ve ona bakmamaya çalışıyor. Laf aramızda ben de pek sevmedim ineği 🙂 Ama korkulacak bir yanı da yok bana göre. En kısa sürede kurtulmak mı,  yoksa korkularının üstesinden gelmesi için saklamak mı lazım bilemedim.

Neden korkarlar, neye inanırlar bu bebek tayfası anlamak zor. Ama çok zeki olduklarını düşünürken, böyle bir hareket yaptıklarında, masumiyetleri insanın içini sıcacık dolduruveriyor. Boynuna sokulup bir öpücük aldığımda hissedebiliyorum hala mis gibi bebek kokusunu…

Reklamlar

About yagizlahayat

4 Ağustos 2009 dan beri hayatımın yeni bir amacı var. Bu blog afacan oğlum Yağız'a ilk doğumgünü hediyesidir.
Bu yazı Duygular, Uncategorized, Yağız özel içinde yayınlandı ve , olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

22 Responses to Bir Bebeğin Gözüyle Bakabilmek Dünyaya…

  1. cadsiz dedi ki:

    neyden ne zaman korkacakları belli olmuyor. Ayaz da fön makinesine mesela bayılıyor ama kendisi benim ya da babasının kucağındaysa. eğer tek başınaysa biraz uzakta oturup saçlarımı kurutmamı izliyor. uzaktan bir korkusu yok ama yanımıza yanaşmıyor. tabii sonuçta sesli birşey, sizin örnekten biraz farklı.. ama kurtulmak mı gerekir sorusuna faydası olur diye söylüyorum, yine eskiden elektrik süpürgesinden köşe bucak kaçarken, şimdi evi süpürüyor 🙂

    • yagizlahayat dedi ki:

      Şimdi hatırladım. İlk zamanlar Yağız’da süpürgenin sesinden ağlamaya başlardı. Şimdi kendi süpürmek için kıvranıyor 🙂 Zamanla hepsi geçecek anlaşılan.

  2. kadriye erkek dedi ki:

    baturalp’te bazı seslere kortu! korktu! deyip kulaklarını kapatıyor nesnelerle bir sorunu yok. ama hiç unutmuyorum 5 yaşında yiğenim gravür çalışması olan resimden dolayı odaya girmemiş bağırmıştı. bizden farklı baktıkları kesin..

  3. yağız dedi ki:

    benim adım yağız ben 1.5 yaşındayım dünyaya geldiğimden beri annem babam abim ablam beni çok ama çok sevdiler tabiki bende onları çok sevdim dünyağımız çok güzel ben çok mutluyum 😀

  4. Geri bildirim: Annelik Çelişkilerim… | Oğlumu Büyütürken

  5. Geri bildirim: Melek Oğlum :-) | Oğlumu Büyütürken

  6. Geri bildirim: Nasıl Yetişmeli Bir Erkek Çocuğu? | Oğlumu Büyütürken

  7. Geri bildirim: Ebeveyn Olmak Üzerine… | Oğlumu Büyütürken

  8. Geri bildirim: Anne Sütü Üzerine… | Oğlumu Büyütürken

  9. Geri bildirim: Memo ve Ay | Oğlumu Büyütürken

  10. Geri bildirim: Kreş Zamanı… | Oğlumu Büyütürken

  11. Geri bildirim: Kreşte İlk Hafta | Oğlumu Büyütürken

  12. Geri bildirim: Yağız’ın Abur Cuburla İmtihanı … | Oğlumu Büyütürken

  13. Geri bildirim: Yağız ve Televizyon | Oğlumu Büyütürken

  14. Geri bildirim: Yağız İlk Kez Sinemada… | Oğlumu Büyütürken

  15. Geri bildirim: Yağız İlk Kez Sinemada… | Oğlumu Büyütürken

  16. Geri bildirim: Bedenim Bana Ait ve Çocuk İstismarı Üzerine… | Oğlumu Büyütürken

  17. Geri bildirim: Anneler Günüm… | Oğlumu Büyütürken

  18. Geri bildirim: Sır Versem Saklar mısın? | Oğlumu Büyütürken

  19. Geri bildirim: Yağız’ın Eğitim Serüveni :-) | Oğlumu Büyütürken

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s