Doğum Hikayemiz…

18 Kasım 2008’de başladı bizim hikayemiz. Yorucu, yıpratıcı geçen günlerden, umutsuz kalışlardan sonra… Bu benim için son şanstı. Daha doğrusu bir kere daha aynı şeyleri yaşayacak gücüm kalmamıştı. Ve günlerce meraklı, tedirgin bekleyiş. Bazen umuda kapılma, bazen diplerde sürüklenme. Benimle mi hala, yoksa bırakıp gitti mi telaşları. Sonu gelmeyen, bir türlü netleşemeyen testler, tahliller…

Ve sonunda evet, bu sefer oldu.  Müthiş bir rahatlama, huzur, mutluluk…

Bu kez de sağlıklı mı, iyi besleyebiliyor muyum endişeleri. Sonra tüm testler aksini söylerken, doktorun amniyosentez ısrarı. Peki ya kötü birşey çıkarsa, ondan vazgeçmek zorunda kalırsam, ya da amniyosentez sonucu onu kaybedersem. Hayır ben onu ne olursa olsun istiyordum. Sonuçta negatif bir durumda çıksa onu ellerimle gönderemezdim yokluğa. Sabırla, endişeyle beklenen günler.

Sonunda  4 Ağustos 2009. Oğlumu kollarıma aldığım gün. O gece hastane odasında, bir yandan acıyla başetmeye çalışırken, gözlerim ona takılı kaldı. Sessiz, ürkek beni izliyordu. O loş ışıkta göremiyordu belki ama orda olduğumu hissediyordu eminim. O an “yüreğim bir yıldız gibi bağlandı” ona.

O andan beri bir yıldan uzun bir süre geçti. Yeni telaşlarla, mutluluklarla. Ona iyi bakabilecek miyim, mutlu ve iyi bir insan olarak yetiştirebilecek miyim, hayata sağlam basabilmesi için ona yeterli donanımları verebilecek miyim?

Sanırım annelikte bu demek. Soruların hiç bitmemesi, onun için atan kalp çırpıntılarının hiç dinmemesi. Biz yeni başladık onunla yol arkadaşlığına. Umarım ihtiyacı olan her anda elini uzattığı yerde olmayı başarabiliriz.  Sevgimiz onu sarıp sarmalar tökezlediğinde.

İyi ki geldin bebeğim. Hoşgeldin.

İlgili Yazılar :

Reklamlar

About yagizlahayat

4 Ağustos 2009 dan beri hayatımın yeni bir amacı var. Bu blog afacan oğlum Yağız'a ilk doğumgünü hediyesidir.
Bu yazı Duygular, Uncategorized, Yağız özel içinde yayınlandı ve olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

5 Responses to Doğum Hikayemiz…

  1. Geri bildirim: Mutluluk… | Oğlumu Büyütürken

  2. Geri bildirim: Annelik Çelişkilerim… | Oğlumu Büyütürken

  3. Geri bildirim: Melek Oğlum :-) | Oğlumu Büyütürken

  4. Geri bildirim: 4 Yaş… | Oğlumu Büyütürken

  5. Geri bildirim: Yağız’ın Eğitim Serüveni :-) | Oğlumu Büyütürken

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s