13 Ay…

Yağız 13 ayını doldurdu bugün. Hiç unutulmazmış gibi gelse de 1-2 ay önce neler yapabiliyordu birbirine karışıyor. O yüzden gelişimi hakkında notlar tutmak işe yarıyor hatırlamak için.

Bu ay zor bir aydı. Hastalıklarla geçti. Önce ateş, ishal, kırmızı döküntüler – tahminimiz 6. hastalık-, ardından kalbindeki üfürme sonucu ortaya çıkan Patent Duktus Arteriozus (PDA) ve son olarak da sünnet. Neyse ki geride kaldı hepsi.

Uzun zamandır yuvarlanarak istediği yere giden oğlum sonunda emeklemeye karar verdi. İlk adımlarını 16 Ağustos akşamı attı. Şimdi sabahları uyanır uyanmaz “baba” diye emekleyerek gidiyor babasının yanına. Ve hala “baba” ya da “annn” diye uyanıyor uykusundan 🙂

8 dişi oldu ağzında ve yenileri de gelmek için sabırsızlanıyor.

Ona ayırdığımız dolabın kapağını açarak tek tek kitapları indirip bakmak çok hoşuna gidiyor. Dergilere bakmak da en büyük eğlencesi. Parmağımı tutup merak ettiği şeylerin üzerine götürüyor ve defalarca adını tekrarlatıyor. Pek çok kelime söyleyebiliyor artık.  Yemek için önünde birkaç seçenek varsa istediğini belirtebiliyor sırasıyla. Şu sıralar sorunsuz yediği şeyler ekmek, karpuz, cevizli erişte. Parmaklarını da kullanabilmeye başladı. Küçük parçaları alıp ağzına götürebiliyor ve işaret parmağıyla birşeyler gösterebiliyor.

Son doktor kontrolümüzde 10 kg. ve 83 cm.di. Sanırım kilo almamıştır. İştahı çok iyi değil çünkü.

Eline geçen tüm ince uzun oyuncakları telefon olarak kullanıyor ve “Babaaaa” diyerek onunla konuşuyor 🙂

Günden güne daha sevimli oluyor. Gelip sokuluyor bize. Bizim de içimiz titriyor tabi ona bakarken. Nasıl işe başlayacağımı düşünüyorum kara kara 😦

Reklamlar

About yagizlahayat

4 Ağustos 2009 dan beri hayatımın yeni bir amacı var. Bu blog afacan oğlum Yağız'a ilk doğumgünü hediyesidir.
Bu yazı Ay Ay Gelişim, Yağız özel içinde yayınlandı ve , , , olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

7 Responses to 13 Ay…

  1. cafederins-zehra dedi ki:

    Öyle çabuk büyüyorlarki..
    Kızımın o hallerini düşünüyorum..
    Ne tatlıydı, hala da tatlı ama büyüdükçe sıkıp bağrında sevmen zor oluyor.
    Doya doya koklayın..

  2. Geri bildirim: 18 Ay… | Oğlumu Büyütürken

  3. Geri bildirim: 17 Ay… | Oğlumu Büyütürken

  4. Geri bildirim: 15 Ay… | Oğlumu Büyütürken

  5. Geri bildirim: 16 Ay… | Oğlumu Büyütürken

  6. Geri bildirim: 14 Ay… | Oğlumu Büyütürken

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s