SÜNNET

1. GÜN

27 Ağustos 2010 Cuma. Yağız’ı ameliyathane kapısından doktora teslim ettiğim gün. Şunu biliyorum ki bir daha böyle bir anı yaşamak istemiyorum.

Evet, oğlum sünnet oldu bugün. O hatırlamayacak, ama ben o duyguyu hiç unutmayacağım.

Doğduğu günden beri sünnet ettirmek istiyoruz Yağız’ı. Küçükken olsun, o psikolojiyi yaşamasın istiyoruz. Ayrıca ikimizde sünnet ritüellerinden hoşlanmıyoruz ve büyüdüğünde yapmak zorunda kalacağımızı biliyoruz.

Belki sırf bizim isteğimizle kalsa kıyamayıp erteleyebilirdik ama bir darlıkta söz konusu olunca ve iki doktorda biran önce yaptırmamızı tavsiye edince ameliyathane kapısında bulduk kendimizi. Oğlumun kısa süre önce tespit edilen kalbindeki üfürme sonucu ortaya çıkan PDA’sı yüzünden bir kat daha korkuluyduk tabi. Bu nedenle antibiyotik vermeleri gerekti önce. Bir iğne yaptılar bacağından. Sakinleştirmek için kucağıma aldım ve gözleri yavaş yavaş gitti, başı kollarıma düştü. Damar yolonu açtılar sonra. Gözler yarı aralık, konuşmak istiyorda konuşamıyor gibiydi. Antibiyotiğin etkisini göstermesi için yarım saat bekledik öyle. O süre çok zor geçti benim için. Kararımı sorguladım, kızdım kendime. Onu öyle görmek çok dokundu. Bebeği ciddi bir hastalığı olan anneleri düşündüm, şükrettim sonra. Ayılır gibi oldu biraz. İlk kelimesi “annn” oldu 🙂 Elindeki damar yolunu çıkarmasın diye oyalamaya çalıştık biraz. Sonra bebeğimi kollarımda ameliyathanenin kapısına kadar götürüp, öpe koklaya teslim ettim doktora. Saat 11 olmuştu bu arada. Sabah çok neşeliydi. Gülücükler saçtı hemşirelere. En son gece 4 de beslemiştim onu. Aç olmasına rağmen huysuzluk yapmadı hiç. Ama tam ameliyathanenin kapısından girerken dudakları büzüştü başına gelecekleri anlamış gibi. Saat 12.15 olduğundan bebeğim bir asistanın kucağında odaya götürülürken, doktor çok kanaması olduğunu, durdurabilmek için çok fazla dikiş attığını ve o gece orda kalabileceğimizi söyledi. Yanına gittiğimizde biraz ağladıktan sonra uyuyakaldı. Kaybettiği kan miktarından mıdır yüzü sapsarıydı. 1,5 saat kadar uyudu. Ardından biraz oyuncak ve kitaplarıyla oyaladık. Sonra ilk çişini yaparken çok ağladı. Bir saat onu hiç bir şekilde susturabilmemiz mümkün olmadı. Bir yandan bacaklarını tutup canını yakmasın diye uğraşırken, bir yandan da eline hakim olmaya çalıştık ki serumu çıkmasın. 15.30 gibi emzirme izni geldi de kucağımda rahatladı, gözleri açıldı.  Saat 17.00 de çıkabildik hastaneden. Neyse ki kalmamız gerekmedi. Doktor bir beden büyük bebek bezi getirmemizi söylemişti. Onu bağladık. Eve geldiğimizde ilacını verdik ve 18.00 de uyudu. 19.30 gibi uyandı ama yüzükoyun yatmak istediğinden ve buna izin vermememiz nedeniyle uyuyamadı. Kaldırdık. Keyfi yerine geldi sonra. Oynadı biraz ve 12.00 de tekrar uyudu. Şuan saat 4′ e geliyor ve yüzüstü dönmemesi için bekliyoruz başında. Bu geceyi atlatırsa sanırım iyi olacak.

2. GÜN

Geceyi yüzüstü dönmesine fırsat vermeden tamamladık. Sabah onun keyfi yerindeydi ama biz tedirgindik. Emeklemesine izin vermedik. Öğleden sonra doktora gittiğimizde sargısı zaten düşmüştü. Pansumana bile gerek kalmadı. Doktor artık yüzüstü yatmasında ya da emeklemesinde sakınca olmadığını söyledi. Pazartesiden itibaren 3 gün, günde 3 kere sıcak suda oturtmamızı istedi.

İlk günkü duyguları yaşayacağımı önceden bilsem sanırım cesaret edemezdim sünnete. Ama şimdi iyi ki yaptırmışız diyorum. Sadece bir günlük sıkıntıyla kurtuldu oğlum. Kontrol sonrası doktora çapkın çapkın gülümsüyordu 🙂

Reklamlar

About yagizlahayat

4 Ağustos 2009 dan beri hayatımın yeni bir amacı var. Bu blog afacan oğlum Yağız'a ilk doğumgünü hediyesidir.
Bu yazı Yağız özel, İlkler içinde yayınlandı ve , olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

13 Responses to SÜNNET

  1. Özlem Savut Ünal dedi ki:

    Geçmiş olsun arkadaşım.Sanki ben de yaşadım seninle aynı duyguları.Ama bitti işte…

  2. idil ege dedi ki:

    merhaba öncelikle arkadaşlığımı kabul ettiğin için teşşekürler ege 17 aylık nisanda kısmetse bizde sünnet düşünüyoruz çok tedirginim keşke önceden olsaydı 5 aylıkken fıtık ameliyatı oldu keşke ozman olsaydı birdaha onu öyle elinde olmadan uyurken görmek çok beni acıtıyor seninki iyi geçmiş umarım bizimkide öyle olur
    araştırdım en çok sargı bezinden tedirginim ama biliyorum bizde çok rahat geçiricez
    bu arada ege renkli kitap dergi sayfalarına bakıyor ama okumama izin vermiyor
    birde hiç oyuncaklarla oynamıyor işi benimle emmek ve yanımda olmak istiyor yemekleri bazen güzel yiyor bazen hiç yemiyor zaten 500gr eksiğimiz var

    • yagizlahayat dedi ki:

      Şimdiden çok geçmiş olsun. Bizde sargı hiç sorun olmadı. Kendiliğinden düştü.
      Kitapları bizde genelde satı satır okumuyoruz. Ben resimlere göre anlatıyorum. Anlatırken de taklitler yapıyorum, çok hoşuna gidiyor.
      Yağız’da zayıf maalesef. 18 aylık ve 10,5 kg. Hatta doktorumuz ilaç verdi iştahı için.

  3. idilege dedi ki:

    iştah için ne verdiler balık yağı veriyorum değişiklik olmadı

    • yagizlahayat dedi ki:

      İştah için çinko verdi. Aslında iştah açıcı vermek istemiyordum ama ben vejetaryen olduğumdan ve evde et pişmediğinden, çinkoda sadece et ve kabak çekirdeğinde olduğundan (benim bildiğim kadarıyla) vermeye başladım. Daha etkisini görmedik ama 15-20 gün sonra etkiler demişti. Bakalım göreceğiz.

  4. meral dedi ki:

    Öncelikle geçmiş olsun. Oğlumda da üfürüm var ve bir ameliyat olması gerekirse önce antibiyotik almalıymış. Yağız nasıl şu an?

  5. Banu Bingör dedi ki:

    Bir sene geçmiş neredeyse sünnetin üstünden. Narkozlu bir işlem, zorlayıcı duygular yaşatmış size. Geçmiş gitmiş 🙂 Umarım üfürüm problemi de sorun yaratmıyordur ya da kontrol altındadır. Zor süreçler.

    Biz de Ege’yi bu hafta sünnet ettireceğiz. Niyetimiz ilk üç ayın içinde halletmekti, ama bir biçimde fırsat olmadı. Şimdi altı aylık. Lokal anesteziyle halledebileceğini söyledi operatörümüz. Ne kadar erken, o kadar iyi sanırım. Yazınızı okuyunca bir kez daha hak verdim kararımıza.

    Dilerim hep sağlıkla yaşarlar.

  6. Zübeyde dedi ki:

    Benim oğlumda da üfürüm var sizi okurken bi an kendim neler yaşayacağım onu düşündüm Sünnet aşamasında 😔sizi tanımıyorum ama sonunun güzel bitmesine çok sevindim Rabbim damatlıkla da göstersin

    • yagizlahayat dedi ki:

      Çok teşekkür ederim iyi dilekleriniz için Zübeyde Hanım. Allah kimseyi evladının sağlığıyla sınamasın. Bizde son kontrolde üfürümü göremediler. Ama bir kez daha bakılacak. Umarım geçmiştir. Sizin de sorun olmadan geçer inşallah.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s