Umut…

Gamze, Atakan’ın annesi…

Atakan, daha 3 yaşında, annesinin kuzusu…

Şahsen tanımadığım, bloğuma bıraktığı yorum sayesinde bloğuna ulaştığım Gamze için yanıyor yüreğim. Öyle bir yazı kaleme almış ki tüm sosyal medya acısını paylaşıyor günlerdir.

Uygun ilik bulunamazsa çok az bir ömür biçmişler doktorlar. O ise oğlunu düşünüyor. Kendi hayatını koymuş bir köşeye, oğlunun duygularını dert ediniyor.

Ama yazdığı bu umutsuz yazı ile öyle bir ışık yaktı ki bir yandan da, kendisini Gamze’nin yerine koyan tüm güzel anneler sıvadı kolları. Nurturia’da grup kurdular onun için. Facebook’ta, twitter’da paylaştılar. Ne yapılabileceği, nasıl yapılabileceğinin derdine düştüler. İzmir’li olanlar bu süreçte Atakan’ın yanında olabilmenin yollarını aramaya başladılar. Bloğu olanlar daha çok kişiye ulaşmak için yazılar yazdılar.

Yukarı çıkmak için dibe vurmak gerekir bazen. Şimdi o dipte Gamze. Ama inanıyorum bu pozitif enerjiyle, evrene yazılan güzel mesajlarla ya da dualarla, en önemlisi içindeki annelik duygusuyla çıkacak yukarılara.

Anne olmak bazı şeylere hakkı olmaması demek insanın. Hastalanmaya, depresyona girmeye, umutsuz olmaya ve de ölmeye… Dün eşinin ona anlattığı masaldaki gibi, avuçlarına öpücük kondurarak ayrıldı yavrusundan. Şuan hastane odasında güzel haberlerini bekliyor doktorların.

Onun için neler yapılabilir paylaşılıyor her yerde. Aylin Anne, Delianne yazıyor günlerdir. Facebook’ta kurulan grup’tan takip ediliyor olanlar.

Şimdi umudu dürtüp umutsuzluğu yatıştırma zamanı…

Şimdi Gamze için dua etme zamanı…

Hadi…