Bu kitap, daha önce bahsettiğim “Yavru Ahtapot Olmak Çok Zor” kitabıyla aynı paketten çıktığı için Yağız’ın ilgisini fazla çekemedi başlarda.
Bir yetişkin gözüyle baktığımda kitap sıcacık. Çizimler naif, verilen mesajlar güzel. Ödüllü bir kitap. Ama ödülleri de yetişkinler vermiyor mu zaten 
Yağız’ın gözünde ise bu kitap çok sade ve renkler canlı değil. Son iki sayfa dışında, çizimlerde hiç ayrıntı yok. O da açıp açıp o sayfalara bakıyor.
Küçük Ayı ve Büyük Ayı birgün ormanda dolaşmaya çıkarlar. Dönüş yolunda pek çok ses duyar Küçük Ayı. Büyük Ayı ise yüzündeki sevgi dolu ifadeyle, Küçük Ayı’yı her seferinde ciddiye alır ve sabırla ne olabileceğini açıklar.
“Haydi gel, Küçük Ayı, ” demiş Büyük Ayı.
Ama Küçük Ayı yerinden kıpırdamamış.
“Sanki bir ses duydum,” demiş Küçük Ayı.
“Nasıl bir ses?” diye sormuş Büyük Ayı.
“Şıp, şıp, şıp!” demiş Küçük Ayı.
“Sanırım Bir Şıpıdık bizi izliyor!”
Büyük Ayı kulak kabartmış,
sağına soluna bakmış.
Ortalıkta hiç Şıpıdık yokmuş.
“Eve dönelim, Küçük Ayı,” demiş Büyük Ayı.
“Eriyen buzların dereye damlayışını duymuşsundur.”
Başka seslerde duyuyor Küçük Ayı. “Pof, pof, pof”, “pat, pat, pat”, “çat, çat, çat” gibi. Diyaloglardan anlaşılacağı üzere, insanın içini ısıtıveriyor kitap. En sonunda yorulan Küçük Ayı’yı omzuna alarak mağaralarına getiriyor Büyük Ayı. Onu sıcacık bir battaniyeye sararak şömineyi alevlendiriyor, feneri yakıyor ve,
“…kucağına kıvrılan Küçük Ayı’ya, Pofuduk’ların, Şıpıdık’ların, Patırdak’ların ve karlı ormandaki sesleri dinleyerek ağır ağır yürüyen bir Küçük Ayı ile bir Büyük Ayı’nın masalını anlatıyor.”
İtiraf etmeliyim Küçük Ayı’nın yerinde olmak isterdim
Kitap 2-6 yaş olarak belirtilmiş. Yukarıda bahsettiğim sebeplerden dolayı Yağız’ın çok ilgisini çekmedi bu yaşta. Ama resimlerden çok metinlere ilgi duymaya başladığında daha çok seveceğini düşünüyorum. Şimdiden kitaplığından çıkarıp okumamı istediği ve sesleri taklit ettiği anlar oluyor.
Bir Dolap Kitap yazarlarının çok sevdiği Büyük Ayı ile Küçük Ayı’nın hikayesini bir de onlardan dinlemenizi tavsiye ederim
İlgili Yazılar :
- Koyun Russell
- Yavru Ahtapot Olmak Çok Zor
- Tübitak Kitapları
- Harika Hayvanlar
- Bir Kitapkurdu Nasıl Yetişir?
Can, Yağız kadarken beraber incelemiştik kitapçıda bu kitabı. Pek ilgisini çekmemişti. Benim de hoşuma gitmemişti çizimler nedense ısınamadım. Hemfikir olunca almamıştım. Bir arkadaşımızda var bir daha deneyelim okuyunca düşüncelerimiz değişir belki.
Canı’ın fikirlerini merakla bekliyorum
Biz de seviyoruz ne zaman bu kitabı okusak kar yağsın istiyoruz sevgiler
Ah keşke böyle bir kar manzarasında yürüyebilsek…
evet çizim ve renkler çok sade.Ama ben metin kısmını çok seviyorum.Elvin Asel’in her akşam okumak istedikleri arasında…Sanırım bu kitabı sevmesinin en büyük nedeni ‘ Küçük Ayı ‘ Sevgiler
Gerçekten Küçük Ayı çok sevimli
Rüzgar da gerçekçi çizimleri sevmiyor. Halbuki ne kadar değerli bilseler, böyle elle çizilmiş kitaplar.
Eminim biraz daha büyüdüklerinde seveceklerdir
Pingback: Mamutlu Börek | Oğlumu Büyütürken
Pingback: Karda Ayak İzleri | Oğlumu Büyütürken
Pingback: Pırtık Tekir | Oğlumu Büyütürken
Pingback: Bir Kar Masalı | Oğlumu Büyütürken
Pingback: Kim Korkar Kırmızı Başlıklı Kız’dan? | Oğlumu Büyütürken